Bugüne kadar karşılaştığın en büyük zorluk neydi?

yaş 18 falan. ama bir gör o zamanlar nasıl tipsizim. (hala değişen çok bişey yok ama) neyse bir arefe günü tezgahtan pantolon almışım. ertesi gün teyzemlere bayramlaşmaya gidecem giyecek tek pantolonda o aldığım. tabi tezgahtan aldığım için deneme şansım olmadı. evde bir denedim ki pantolon 1-1,5 beden küçük... mecbur giydim pantolonu gittim. Ama pantolon inanılmaz dar oldu. Aslında bayramlaşma da bahane. teyzemlerin apartmanda ikinci katta iki tane üniversiteli kız kalıyor. Her gittiğimde inceden yürüyorum kızlara. teyzemlerde 3. katta oturuyor. Apartman eski bir apartman. şimdiki ışık sistemide yok. Giriş katta bir düğme var basıyosun 1 dakika boyunca tüm apartımanın ışığı yanıyor. Neyse bastım düğmeye ellerimide soktum cebime (ki niye böyle bir salaklık yaptığımı hala çözemedim.) 2. kattaki kızların kapısının önünden geçtim teyzemlere kalmış 17 basamak, yarısını kadar çıktım ışık söndü. Bir an dengeyi kaybettim. ellerim dışarıda olsa sağdan soldan tutacağım ama yok... ellerim cebimden çıkmadı. ve başladım düşmeye, patır kütür indim merdivenleri. kafayı kızların kapısına vurarak durabildim. Kızlar kapıyı açıp baktılar ki ağzı burnu haşat bir adam elleri cebinde yerde 2-80 uzanmış yatıyor. yardım ettiler sağolsunlar kalktım yerden tekrar çıkıyorum merdivenleri, ama bu sefer ellerim dışarıda. kızlar arkamdan güldüğünde fark etmemiştim ne olduğunu, teyzemlere gidince bir rahatlama geldi, pantolon biraz saldı sanki kendini. eve girer girmez banyoda pantolonu kontrol ediyim dedim... Pantolonu artık bir arada tutan tek şey kemerdi. fermuarın altından sırta kadar açılmıştı. kızların neye güldüğünü artık anlamıştım. bu güne kadar karşılaştığım en büyük zorluk buydu ve hala üstesinden gelebilmiş değilim.