Senelerdir hiç evden dışarı çıkmayan bir insan normal midir?

Benim normalim bu ben çocukluktan belli böyleyim evcilim asosyalim dışarı çıkmadan geldim bu yaşıma kadar sadece okula gittim askere gittim o kadar ve senelerdir evden çıkmıyorum gençliğim tamamen her gün evde geçti geçiyor hiç dışarı çıkıp yürüyüş yapmadım hava almadım güneşlenmedim maalesef hayatım böyle

İşsizim hiç çalışamadım daha zaten ben

Ben özgüvensiz kaldım hiç özgüvenim yok maalesef kapanık kaldım açılamadım gençliğim evde işsiz parasız asosyal geçti bu yaştan sonra da beklentim yok hayattan zaten evden dışarı çıkmıyorum masrafım yok para almam kimseden ailemle yaşıyorum ama sonum ne olur bilmiyorum yaşamayı beceremedim beceremiyorum hayata tutunamadım

Yardım istemiyorum zaten

Şehirde yaşıyorum geçiniyorum parasız yaşıyorum

Geçinmiyorum

KIVIRCIKMIS sen insan halinden ne anlarsın zaten anca yargılarsın bilip bilmeden yaşayıp anlamadan

ben öyle demedim aslında yani benim durumumu yaşamadın bilmiyorsun anlamadan yargılıyorsun demek istedim ben zaten hayatı yaşamadım görmedim senin yanında hiçim merak etme zaten

Yaşamıyorum değil yaşamayı beceremiyorum bu yaşıma kadar hiç beceremedim çünkü yaşamayı demekki hayata uyumsuzum

Memnun olsam 7 8 senedir burada böyle sorular sorar mıyım sence burdan önce de memnun değildim 15 20 senedir istesem de düzelemiyorum yaşayamadım hiç gençliğimi hayatımı hep eve kapalı yasadım işsiz parasız asosyal yaşadım ailemle yaşıyorum evet ailem olmasa bende yokum zaten

Dunyaua bir kere geldim ama maalesef yaşamayı beceremedim beceremiyorum hayata uyumsuzum gençliğimi tamamen eve kapalı geçirdim dışarı çıkamıyorum maalesef çok kapalı kaldım açılamadım kendimi aşamadım arkadaşım yok akraba tanımam etmem bu yaşıma kadar ot gibi yaşadım

Ailemde kabullendi alıştı artık benim halimi senelerdir evden çıkmıyorum çocukluktan belli böyleyim ama gençliğim tamamen eve kapalı geçti dışarı çıkmadım çıkamıyorum çabayla ne alakası var ya kişiliğim böyle benim

Kişilik değişmez

Hayır uyum sağlayabileceğimi sanmıyorum

Çok istedim olmadı artık beklentim yok diyorum zaten

Merak ediyorum gençliğim tamamen eve kapalı geçti senelerdir evde bunalıyorum sıkılıyorum dışarı çıkmak istesem de çıkamıyorum alıştım artık sonuçta senelerce dışarı çıkmadan yaşıyorum hep evdeyim

Bu yaşıma kadar alışamadım bu yaştan sonra mı alışıcam

31 yaşındayım herkes 15 18 20 yaşlarında dışarıya alışıyor çalışıyor geziyor sosyal oluyor ama ben o yaşlarda da evdeydim açılamadım hiç çalışamadım gezemedim sosyal olamadım özgüven kazanamadım hep kendimi kapattım kapalı kaldım bu yaşıma kadar böyle geçti hayatım düzelemedim bu yaştan sonra da düzelemem sanmıyorum geç kaldım çok

Bu yaşıma kadar böyle yaşayarak zaten kaybetmişim gençliğimin en güzel yılları eve kapalı asosyal işsiz geçti hayatı kaçırdım

Bu yaşıma kadar hep yaşamak istedim ama hiç yaşamayı beceremedim

Bu yaşıma kadar istesem de değişemedim

Pes ediyorum çünkü güçsüzüm

Bilmem anormalim çünkü gençliğim hep eve kapalı geçti

31 yaşındayım ama ben işim yok bekarım asosyalim

Benle kimse evlenmez benim bu yaşıma kadar hiç sevgilim bile olmadı

Beklentim yok bu yaştan sonra

O kadar oldu mu ya hiç farkında değilim

Neden güldün ki

Zor dayandım hâlâ zor dayanıyorum