Biraz içimi doktum. Cani isteyen okuyabilir?

Karamsarliktan, kendimi bildim bileli nefret etmiş olsam da, bunu cok derin bir şekilde yaşıyorum. Bundan dolayı da uzun zamandır kendimden nefret ediyorum. Bir şeyleri nasıl düzelteceğimi bildiğim halde oturup yerimde sayıyorum. Bir şeyler eksik, Ama tam olarak adlandiramiyorum. Bir çok şey aldılar götürdüler benden, bundan kaynaklı sanirim. Sadece, hızla geçen zamana yetişmek istiyorum. Güvenmenin artık mümkün olmayacağını bilmek-düşünmek bana acı veriyor. Insanlara o kadar çok anlamlar yükledim ki, yukledigim anlamlarla kaldim. Insanları düşünürken, kendimi unuttum. Şimdiyse yok oluyorum.