Tek başıma bir yerde oturup kafa dinlemek iyi geliyor genelde, sakin kafa lazım ya, eskiden oyun oynayarak ya da arkadaşlarımla takılarak bıkkınlığım geçerdi şimdi tek başıma pek sıkılmıyorum, kalabalık iyi gelmiyor bana.
Elbette insanız yaşadığımız şeyler ruh halimize tesir edebiliyor ancak insan çok güçlü bir varlık bunu yönetebilme yetisine sahip eğer düşünebilirse. Ben; Rutinimi değiştiriyorum, Konuşmaktan keyif aldığım bir dostumu arıyorum veya ortak bir program yapıyorum. Yazıyorum. Yorulana kadar yürüyüş yapıyorum.
En tatlı bal bile tadıla tadıla bıkkınlık verir, aynı lezzet iştahı köreltir Doğa hiç bıkkınlık vermiyor, hiç usandırmıyor, her seferinde şaşırtmayı sürdürüyo eğer iç içe olduğun doğanın farkındaysan kıymetini bilirsen bu yeniden canlanmana neden olucaktır kapiş 😉😂
Ne konuşacak ne yapacak bir şey bulabiliyorum. Böyle zamanlarda sabahları yorgun kalkıyorum hatta yataktan kalkamıyorum. Serin bir duş iyi geliyor biraz ama sonrası depresif haller devam ediyor.
Bekliyorum, uçsuz bucaksız kırlarda ılgıt ılgıt esen rüzgarlarda tatlı tatlı dans eden ve buram buram güzel kokular salan, derin derin nefesimizle yüreğimize işleyip neşeme neşe, huzuruma huzur, mutluluğuma mutluluk katan lavanta çiçeğim.
@kalbiye insanin ilacı yine kendisidir ha kalbe iyi gelenler elbette vardır ama gel gör ki toplumda bulunma oranı %5 ve bu az oranın çevremizde bulunma olasılığı hayli düşük dert olunca anlatırım suya denize en azından sırrını aktarmak kimseye