Yeterince sabırlı bir insanım ve bu özelliğimi seviyorum. Birileri benim bu sabrımı fırsat bilip kullanmaya başlayınca bambaşka birine dönüşürüm, asla sakin kalamam.
Çokça sabırlı bir insanım, doğamdan ziyade öğrenerek, sabrederek elde ettim. Ancak fazlasıyla değişken olabiliyor. Bazı anlarım vardır ki tamamen dışarıya kapatırım kendimi. Yalnız başıma kalmak istediğim çizgilerimi geçen birilerine karşı sabırlı olamıyorum, ne kadar tutsam da kendimi patlarım ama normal zamanlarda tam tersine çok hırpalanmadığı sürece oldukça sabırlı davranmaya çalışıyorum.
Genelde sabırlı bir insanımdır tahrik edici davranışlar karşısında sabrımı korurum. Ama çok hassas olduğum bir konu varsa ortada orada sabrımın sınırı kısa olur, gereken cevabı veririm.
Anlattığım şeye anlamış gibi yapıp cumlelerinden anlamadığını fark ettiğimde. Anlamadığı zaman anlamadım diye sormamasinda. Ciddi bir şey anlatırken sözümü ikiletmesinde ASLA
Başka bir çaremin olduğunu sanmıyorum, zaten sabırlı olsam da olmasam da zaman ilerlemeye devam ediyor, acaba zamanı kontrol edebilseydik hayat nasıl olurdu, sabır diye bir kavram olur muydu
Bir defaya mahsus susuyorum İkinci defa olduğunda tebessüm ediyorum Üçüncü defa olduğunda alaylı bir şekilde gülüyorum E artık dördüncü fazla diyip bir volkan gibi patlıyorum😅