Babam yüzünden pasif agresif oldum. Nasıl geçer?

Pasif-agresif kişiler kendi iç dünyalarında agresif duygular ve düşünceler barındırırlar. Bu agresif duygu ve düşüncelerin dışavurumu pasif ve olumsuz şekilde gerçekleşmektedir.

Pasif agresif kişiler daha çok etkileşim kurduğu kişiyle iletişimde yüzleşmekten kaçınmaktadır. Kişilerle yüzleşmekten kaçınma sebeplerinin altında suçlanma korkusu, yetersizlik duygusu gibi olumsuz duygu ve düşünceleri yer almaktadır. Bu duygu ve düşünceler kişilerin sorumluluk almasının da önüne geçmektedir. Sahip olmadıkları şeyler için hep bir başkasını suçlama eğilimindedirler, savunma mekanizmaları suçlamaktır.

Araştırmalar sonucunda, pasif agresif kişilik bozukluğunun oluşumunda çevresel faktörlerin ve çocukluk deneyimlerinin etkili oldukları bilinmektedir. Ailede veya yakın çevrede yoğun agresif davranışa maruz kalmak veya çocuğun öfkesini göstermesine izin vermemek (ayıp, günah), duygu ve düşüncesinin ifade edilmesi engellenmiş ve teşvik edilmemiş çocukta saklamak gerektiğine dair bir algı oluşabilmektedir. Bu şekilde çocuk bunu yakın çevreden veya bakım vereninden rol model alarak öğrenmektedir.

Genel olarak bakıldığında pasif-agresif kişiler dış dünya ile güvenli bağ kuramamaktadır ve etrafa karşı hep bir şüphesi vardır. Ama bir yandan da takdir edilmek, onaylanmak ister.

Bu ihtiyaçlar ışığında dünyanın güvenilir bir yer olmadığı şüphesi kişilerin davranışlarında pasif-agresif olmasını sağlayabilmektedir.

Baba, anne veya bakım veren tarafından öğrenilen bu davranış kişinin normal yaşamında birçok sosyal ilişki problemini doğurabilmektedir.

Öncelikle kişide bu tutumu oluşturan sebepler nelerdir? Bu sorun günlük hayatında ne gibi problemlere yer açmaktadır?

Tüm bunların cevabı bulunarak olumsuz olarak oluşturulan erken dönem davranışlarının yeni bir çerçevede ele alınması gerekmektedir.