Kalbe mi söz geçirmek daha zordur, yoksa mantığa mı?

Kalbe söz geçirmek mümkün olmayabilir. Ama her konuda olduğu gibi burada da zaman en iyi ilaçtır. Zamanla gönül bağıra çağıra yorulur. İstekleri giderek daha kısık sesle ifade bulmaya başlar. Sen umursamazsın, o önce kudurur ama sonra haddini bilir ve susar. Anayasayı değiştireyim, onunla savaşayım yollarına gitmemek lazım. O anayasayı kafana fırlatır da kriz ortamı oluşuverir hayatında Dediğim gibi zamana bırakmak en iyi yoldur. Zamanla susar gönül. Susmak zorundadır çünkü. Hiçbir yara bir ömür boyu sürmez. Zaten sürse ruhunuzda diğer yaralara yer kalmaz. Daha bir sürü yaralanacağız. Yani yaşadığımız sürece gönül bizden birtakım taleplerde bulunacak. Kimi zaman "Hadi be, git işine" diyeceğiz, susacak. Kimi zaman ona biraz hak vereceğiz coşacak! Fazla haklı görmemeli. Haklı gördükçe daha çok kanar çünkü. Zaman geçip de sustuğunda kanayan yaralarla ve örselenmişlik yanımıza kâr kalır.

Hep mantığım ağır bastı.
Kalbime söz geçirmem kolay olmadı ama imkansız da değildi. İstedim ve oldu. Kalbime söz geçiremiyorum diyen insanların çoğunun zayıf karakterde insanlar olduklarını düşünüyorum. İstedikten sonra o gücü kendinde bulabilir insan. Yeter ki içtenlikle istesin...