Yalnız kalmaktan korkar mısınız?

Kendini diğer insanlara muhtaç hisseden, başkaları olmadan bir başına hiçbir iş yapma potansiyeline sahip olmayan ve uzun vadede hala insanların gerçek yüzleriyle tanışmamış ya da tanışıp pasif ve silik bir kişiliğe sahip olduğundan onlarsız yaşayamadığı için ses çıkarmayan insanların içten içe takındığı korku türüdür. Yalnızlık öcü falan değildir; hem tamamen bir yalnızlık söz konusu olamaz ki, kendi kendinize olduğunuz vakitler iç sesinizi dinlersiniz. Korkuya hiçbir biçimde mahal yoktur, yanılsamalar ve kafanızdaki kurguların bastırılmışlıkları anomali değilse eğer. Benim yalnızlığım şenlik gibidir; kendi kendime tek kişilik dev kadroyum. Sosyal hayvanlarız kabul ama herkes içinde yalnızdır; kimse yoktur aslında yanınızda. Hepsi birer yanılsamadır, bir gün işinizi ve paranızı kaybedin yanınızda kimse kalmaz. Sağlığınızı kaybedin bir zaman sonra hastane köşelerinde yataklarda tek başınıza sürünürsünüz. Ne kadar insan biriktirirseniz biriktirin, siz yere düştüğünüzde hayat durmaz "onlar için devam eder." Unutmayın bu sözümü; yalnızlığı kendinize yoldaş edinin, yolun sonuna kadar size eşlik edece ta kendisidir. Asla diğer insanlar değil...

Yalnızlıktan korkmuyorum gayet makul düzeyde karşılıklı saygıyla ve sevgiyle yürüttüğümüz ilişkimiz var. Samimiyetsiz kalabalıklar olacağına etrafımda yapayalnız kalıp kimsenin değirmenine su taşımam. En azından sırtımdan hançerlenme ve hayal kırıklıkları gibi olayların odak noktasında bulunmamış olurum. Kendimi bildim bileli yalnızım; hayatımdan dost dediklerimi çıkardım, aynı kalbi paylaştığım sevgilim de yok. Yalnızlık kendi seçiminizse ömür boyu katlanabilirsiniz; insanlara ihtiyacınız olmamalı aşırı derecede sahteler. Çıkarları uğruna sizi yüceltip işlerine ters düştüğünüzde değerinizi küçümseyip gözden geçirirler. Benim yalnızlığım tamamen bir seçimden ibaret, sınavlar gibi ben bu şıkkı işaretledim alacağım nota razı gelirim. Kimsenin yaralarına derman olmayacağını anladığın deneyimler sonucu ortaya çıkan gerçektir kısacası; inzivaya çekilip uzaktan bakmak lazım bazen. Yalnızlık 'sahteliklere, samimiyetsizliklere, arkadan hançerlenmelere, yalana ve dolana karşı' tamamen tercih edilmiş bir oluşumun dahilinde bulunmaktır. Ben bunu tercih ettim insanlardan uzaklaştım; gerçek yüzlerini görünce onların birer 'beşeri kıyafetlerden' farksız olduklarını anladım. Yalnızlık tercih edildiğinde kendinizi sorgulayıp geliştirme fırsatını sıkça bulursunuz. Benliğinizde keşfe çıkıp biraz da olsa kendinizi sevmeyi öğrenirsiniz. Yıllarca insanları sevdiniz kendinizi hep ihmal ettiniz 'içinizdeki çocuğun' ölümüne şahit olmadan vakit dolmadan birey olduğunuzu hatırlayıp inzivaya çekilme zamanı. Tecrübelerin ve yaşanmışlıkların ardından gelen yalnızlık tercihtir.