Küçüklükten beri dilimi emiyorum...

Açılım ben psikoloğum 😅 konu hakkında bilgilendirmeye geldim. Ben de zaman zaman, özellikle de stresli dönemlerde uyurken dilimi emerim (vakumlarım). Bu da aslında kişinin bebekliğe yani 0-3 yaş arası oral döneme regrese olduğuna işaret eder. Yani işin özü, eğer bebek oral dönemde fiksasyon yaşamışsa, uyurken de bilinçdışı o döneme dönüyorsun. Bunun altında bir çok neden olabilir. Bir çok yorumda bununla beraber bir kumaşa dokunma ihtiyacı hissedenleri de görüyorum. Bu da aslında yine bebeklikte geçiş nesnesi dediğimiz şeyi işaret ediyor. Yani bebek anneden (ya da bakım veren kişiden) zaman zaman ayrılmak durumunda kalmışsa, annenin temsili olan, çoğunlukla da bi ayıcık veya battaniye gibi yumuşak bir nesne ile onun eksikliğini kapatmaya çalışır. Hala emme döneminde olan bebek, annenin yokluğu ile bu dönemde fiksasyon geliştirebilir, ilerideki yaşlarında ise bu bir çok sorunun belirleyicisi olabilir. Bir çok insan psikolojik sorunları olmadığını iddia eder. Evet, büyük bir sorun yoktur bir çoğumuz için. Bağımlı bir ilişki geliştirmek çoğu insan için bir sorun teşkil etmez gibi görünür. Bu, anneye, sevgiliye/eşe ya da bir hayvana bağımlı olmak da olabilir. (Burada önemli bir nokta olarak bağlılık ve bağımlılığı birbirinden ayırmak gerekir. Sağlıklı olan bağlılıktır ama bir çoğumuz ne yazık ki kabul edemesek de bağımlıyız.) Bağımlılık bir yapıdır ve hepimizde var olmakla beraber düzeylerimiz birbirinden farklıdır. Bağımlılığın temelinde yine 0-3 yaş aralığında anne ile kurduğumuz bağ ve erken dönem yaşam olayları çok belirleyicidir. Bir çok kişi için, anneden (veya bağ kurduğu kişilerden) uzaklaşacağı kaygısını hissettiğinde ya da uzaklaştığında ve ona ihtiyaç duyduğunda, eğer başka bir bağımlılığı varsa ve bundan uzaklaşmak için çabalıyorsa, yani özetle sigara/alkol/uyuşturucu bırakma girişimleri, sevgiliden ayrılma, terk edilme korkusu, bağ kurduğu kişilerden birinin -buna aile bireyleri, yakın arkadaşlar, romantik ilişkiler, evcil hayvanlar dahil- kaybı ile ilgili endişeler ve stresli durumlar ortaya çıktığında dil emme ve geçiş nesnesine duyduğumuz ihtiyacın artma olasılığı yüksek olacaktır. Bu çok detaylı ve uzun bir konu olduğu için kısaca böyle özetleyebildim. Eğer dilerseniz
-bebeklikte bağlanma kuramı ve yetişkinliğe etkisi,
-oral dönem fiksasyonu,
-bağımlılıklar ve psikolojik kökenleri,
-geçiş nesnesi, gibi konuları psikoloji ile ilgili güvenilir kaynaklardan araştırabilirsiniz.
Bunların çözümüne gelirsek; bu her zaman kolay olmayabilir. Elbette gece plağı gibi şeyler emme refleksini durdurabilir ama asıl sorun şu ki, temelde yatan neden çözülmedikçe bu gibi şeyler başka şeylere dönüşüp asla yakanızı bırakmayacaktır. Mesela bu alışkanlığı durdurursanız sigaraya/alkole başlayabilir ya da çılgınlar gibi yemek yeme alışkanlığı kazanabilirsiniz. Bunlar elbette sadece ihtimaller ama eğer bunu yapıyorsanız, sizin belki de asla farkında olmadığınız ama bilinçdışında sizi etkileyen bir sorun muhakkak vardır. Bunu görmezden gelmemeniz sizin yararınıza olacaktır. Kendinize yapabileceğiniz en büyük iyilik eğer koşullar el veriyorsa mutlaka doğru bir psikoterapistten destek almaktır. Bu gibi sorunlar için dinamik psikoterapi tercih edebilirsiniz. Her psikoterapist ve her yöntem, her sorunu çözmek için yeterli olmayabilir. Bunun için iyi araştırmalısınız. Umarım sizlere biraz olsun ışık tutabilmişimdir. Sorularınız olursa instagramdan @art. and. psychology hesabımdan bana yazabilirsiniz. Sağlıcakla, sevgiyle kalın 🙏🏻🌸

öncelikle dilini emen insanlarla dalga geçmeyin aynı şey bendede var bırakması hiç kolay değil bırakmaya çalıştım gerçekten imkansız gibi birşey benim açımdan. bebekliğimden beri emiyorum yastık koşesiyle oynuyorum annem doktora götürüyodu doktorların hepsi kend beyninde bitiricek tedavisi yok falan diyolardı mesela bırakmaya çalışırken dilimi damağımdan çekiyorum ama dilim titriyo emmek istiyo yani çok zor tedavisini bilen yazsın çünkü akrabalar falan emsene nasıl bişey falan diye konuşuyolar ve ben utanıyorum

genelde uyku modunda olunca ve canın sıkılınca emiyorsundur dilini gece ağzın kapali uyumaya çalış ve asla ama asla dilini emmemeye çalış gündüz ztn daha rahat edersin ağzına sürekli bir şey at sakız gibi ilk başlar çok zorlaniyorsun ama 3 4 gün sonra aklına bile gelmiyor dilini emmek ben de 18 yaşında bıraktım bundan 5 gün önce falan eğer hala devam edersen emmeye ileride çene ameliyatı olmak zorunda kalırsın sıkıntı bırakmaya çalış ve kurtul

Ben de 14 düne giricem bendede aynı alışkanlık var bebeklikten kalma. Geçeceğini de sanmıyorum. Uyurken, televizyon izlerken, okuldayken. Bide bende saç yolmada var saçımı parmağıma doluyorum buda dilimi emmek gibi farkında olmadan yaptığım birşey ve ikisini beraber yaparak uykuya dalıyorum özellikle bende dilimi emmeden uyuyamıyorum bazen dilimi isirdigimin farkına bile varmiyorum. Hatta bu kaç gündür yaraydi dilim çok fazla emdigim için olmuştu.

Dil emme aliskanligi bendede var odanklanma sorunu konuşma sorunu yapiyor doktora gittim damaklik kullan dedi aslinda bu aliskanligin bir tedavisi yok doktorlarda pek orali olmuyor

ben :) bu artık alışkanlıkta değil bu benim yaratılışsal bir özelliğim gibi göz rengimiz gibi birşey :) parmagımı 4 yaşıma kadar emdiğim için olmuş. :))) neyse ki yalnız değilmişim :)

dilini emmemek için ağızına sakız veya şeker al en azından tv izlerken emmemiş olursun :))

benim erkek arkadaşım da dilini emyior ama rahatsız olunacak birşey değil bence alışkanlık

dilimi emiyorum ne demek ya ağzının içinde işte dursun orda..anlamadım parmağını emsen neysede

Anladım ben. Pek de rahatsız edecek bir şey gibi durmuyor.

Bende de aynısından var bide bunu gectim kulağıma elleme alışkanlığımda var ikisini ayni anda yapıyorum farketmeden oluyo, bi yere dalmışken , uykum gelince , televizyon izlerken ailem dalga gecerdi ordan anlardilar uykumun geldiğini

Dilimi emmeye çalıştım fakat beceremedim. Nasıl yapıyorsun onu kardeş?

Bende dilimi emiyorum. Emerken kıyafetimin kolunu uzatım avuç içimde yuvarlıyorum. Birde küçüklükten beri uyurken küpemi kulağımın içine sokuyorum. Böyle bir alışkanlığı olan var mı?