Gece kafası? Ölüm düşüncesi?

Ölüme üzülen sen değil, benliğini ele geçiren egodur. O ölümden korkar, ölüme üzülür. Gece sessizliği beraberinde getirir. Karanlığıda öyle. O vakitlerde geçmiş ve gelecek odaklı düşünceler sarar dört bir taraftan. Her düşünceyi kendi benliğin gibi benimseyip vücudunda bıraktığı duygusal izi izleyebilirsin ya da düşüncelerden hangisini önemseyip hangisini önemsemeyeceğini kendin seçersin ve iyi olanı izlemeye koyulursun :) Ego korkaktır. Ölümden deli gibi korkar. Genelde ölümden sonra bile üzülen sayısı gibi kriterlere takılır. Çünkü onun için övgü sevgi hep dışardadır. Öz benliğin de ise aradığın her şey içindedir. Ruhun ölümü ölümsüzlük sayar. Düşünceler gelir ve bir bakarsın geçer gider. Çünkü onlar zamana göre yol alır. Oysa ruhun kalıcı olarak varlığını sürdürür. Acı bedenini izlediğinde bunu görebilirsin :)

Değil.