Olgunluk kavramı yaşa mı bağlı yoksa yaşanılanlara mı?

"Akıl yaşta değil, baştadır..." Yaşanılanların kavramlara dönüştürülerek mantıksal ağlarla örülüp sevgiyle harmanlanması ya da okunanların yaşanıp anladıktan sonra algınızda olan değişmelerdir olgunluklar. Gerçekte geçmişin ağırlığıdır olgunluk; her şeyde olduğu gibi negatif ve pozitif yanları vardır. Negatif yanı yaşanmışlığın coşkuyu ortadan kaldırmasıdır ve pozitif yanı bilmektir. Yaş almakla, çevrenizdeki insanların size ne kadar olgun olduğunuzu söylemesiyle, genişlikle, anlayışlılıkla falan karıştırılmaması gerekir bence. Olgunluk çevreye sergileyeceğiniz bir davranış biçimi olmaktan çok, insanın kendi hayatında izlediği yolun bir parçasıdır, ve her ne kadar çevreyi etkilese de en çok kişinin kendisini etkiler.

Dibe batmadan düze çıkmayı çok iyi beceremeyen insanlarız genel olarak. Her zaman başımıza gelenlerden sorumlu tutacağımız birileri var; yapamadığımız ya da yaptığımız, farklı sonuç beklediğimiz yöntemlerin sonunda elde edilen sonuçlar için başkasını suçlarız. Bunu hepimiz yapıyoruz, küçük şeyler için genelde.

Herkesin hata yapabileceğini kabul etmek gerek başta, ve özelde kendinin. Hayatta alınan her nefesin, atılan her adımın kişinin kendi elinde olmayan etkenlerce şekillenebileceğini, etkilenebileceğini kabul etmek de gerek elbette. Ama herhangi bir olumsuzluğun tüm müsebbibi olarak bu etkenleri görmek olgunluğa erişememiş olmaktır.

Yaptığı seçimlerin sonunda etkileyemeyeceği faktörler nedeniyle başına kötü şeyler geldiğinde sadece bu faktörlere odaklanmaktansa kendini mercek altına alabilmektir olgunluk. Seçimler sonunda sorumluluk almaktır kısaca. İçindeki uçarı çocuğu öldürmeye gerek yok bunun için, hala salıncağa binebilirsin, hala saçma sapan esprilere gülebilirsin, hala eğlenebilirsin. Yaratıcılığını, hayalgücünü en üst noktada yaşatmak için çabalayabilirsin. Hayatın yüzde doksanını etkileyemiyorsan bile, kalan yüzde on'u için bir şey yapmaya çalışmaktır olgunluk. Hayatın getirdiklerini kabul edip, güzellikler yaratmaya çalışmaktır bunlardan. Mutluluğu aramaktır, mutluluğa kıymet vermektir; ve elbette bir miktar empati gerektirir.

Çoğu davranışlarımız kendimizi çok olgun gördüğümüz halde karşımızda ki insanın bizim halkımızda ne düşündüğü ile de ilişik bir durumdur.
Yaşa bağlı desek bunların yaşamsal deneyimle alakalıdır.40 yaşında ki bir insanın birçok yaşamsal deneyimleri olduğu için bu da alakalıdır.
Yani yaşamsal deneyimler sorunun cevabıdır.