1. kendine olan güven 2. insanların senin başaracağına olan güveni..
İçinde ki içsel motivasyon kaybolduğunda, yani kendine olan inancın sarsıldığında yanında olanların güveni seni motive eder. Bu iki güveni doğru döngüde kullanabilenler her daim başarılı olurlar.
fiziğin temelinde matematik vardır.. matamatiği sağlam olan kişi sırtını nereye dayayacağınıda bilir.. statiksel olarak seni taşıyamayan dayanağa ne demeye yaslanırsın...
Bir şelale. Şelalenin döküldüğü yerde kalabalık manzaranin fotosunu çekiyorlar. Birden şelalenin tepesinde bir adam beliriyor. Aşağıdakiler bakıyor. Atlicak sanırım. Yok ya atlamaz gibi konuşurken adam atlıyor , o yukseklikten. Herkes şaşkın. Herkes el çırpıyor. Vay be ne cesaret ama. Oradan atlamak her babayigidin harcı değil. Diye.
Neden mi. Adam şelalenin ucuna geldiginde kapana kısılmıştı. Ya leopara yem olacaktı ya atlayacaktı. Atladiginda yaşama yüzdesi fazlaydı. İşte burada gerçek cesaret yoktu , aslında. ..
Tabii kii , korku , zorunluluk. Cesaret gibi gören insanlar var ama gerçek onurlu bir cesaret değildi. İşte sırtını dayadigin kişi yıkılırsa güçsüz olmadigindan yıkılmazsin. Tutarsın , birlikte kalkarsıniz.. cesaret budur.