Başınıza gelen en korkunç olay neydi?

Aslında o kadar korkunç olmasa da en çok korktuğum olaylardan birisiydi.

2001 veya 2002 yılları olması lazım.

Köydeyim. Ağustos ayı gelmiş, fındık zamanı. Bizimkilerde evimizin aşağısındaki fındıkları topluyorlardı. O sıcağın altında fındık toplamak tam bir eziyetti.

O gün bir yaramazlık yaptım. O yaramazlığın ne olduğunu hatırlamıyorum çünkü sonrasında korkudan onu bile unuttum.

Dayımın bana sert bir şekilde bağırması ile bahçede aşağıya doğru koşmaya başladım.

Koşarken ayağım bir bataklığa takıldı. Küçük bir birikintiydi sadece, zoru zoruna ayağımı kurtardım, hatta terliğim bataklığa battı.

Ardından teyzem, kuzenim seslenmeye başladım. Ben öyle korkmuştum ki o kadar hızlı koştum ki sonra arkamı dönüp baktığımda ağaçlar ve çimenlerden başka hiçbir şey göremedim. Bu çok kötüydü. Yalnız kalmıştım. Ağlamaya başladım.

Yukarı çıkıyorum bir yere varamıyorum, sağa doğru gidiyorum nereye gittiğim belli değil. O an ki düşüncelerim zaten beni hüngür hüngür ağlattı. Hava kararır, çakallar tekrar iner, burada kalırım, kimse sesimi duymaz, artık evim yok, çok sevdiğim teyzem yok, babam geldiğinde beni bulamayacak filan.

Bir yarım saat kadar yürüdüm bahçede, sesli bir şekilde bağırıyordum, teyzeme dayıma sesleniyordum. Sonra uzaktan bir kadın, sen kimlerdensin dedi. Teyzem zannettim oraya doğru yöneldim. Sorular soruyor cevap veremiyorum filan.

Her neyse beni belediyeye götürdüler. Anons yaptırdılar. Sonra teyzem geldi, aldı eve götürdü. Dayımın bana attığı tokadı hiç unutmuyorum o gün, niye kaçtın gibisinden. Ağlaya ağlaya kanepede uyuya kalmıştım.

O gün bahçede ben sadece daire çizmişim, dışarıdan bakınca net ama içerisinden bir labirentten ötesi değildi.

cut.

Yıl 2009 ya da 2010'du.

Sınıf gezisine gitmiştik.
Denize girdik bir yerde..

Su birden çekti kendine bizi. Herkes uzaklaştı denizden. Yüzme kursuna gitmiştim 6-7 yaşında ve yüzme biliyordum. 2 arkadaşımı kurtardım. Özgür ve Yağmur. Kayalıklar vardı her tarafımız kanlar içinde kalmıştı. Ardından bir baktım kuzenim onlarca metre ilerdeydi ve ileri sürüklenmeye devam ediyordu. Bir tek o kalmıştı.

En son servis şöförü kıyafetlerini soymadan atladı denize, denizde kuzenimi itti bizim tarafa doğru. O da kurtuldu.. Sonra bir baktık " Burada yüzmeyiniz" tabelası..

Çok kötü bir gündü. Öleceğini sanmıştım adı da Deniz'di.

Tüm vucudumun çiziklerle dolu olduğunu hatırlıyorum. 2 kişinin hayatını kurtarmakta güzel bir şeydi :)