Nankörlüğe örnek verir misiniz?

Tecrübelerde bununla ilintili tabi ki. Ama en önemli faktör insanlardan mutluluk dilenmeme. Mutluluğu kelime olarak farklı bir şekilde tanımladım.
Bana göre olmayacak bir nedeni beklemeden, mutluluğu başka bir insandan talep etmeden mutsuz olmayacak kadar huzuru kabullenmektir mutluluk.

Mutluluk insanın elinde olan bir şey değildir, mutlak bir mutlulukta yoktur. Mutluluk arzulanmış beklentilerin gerçekleşmesi ihtimalidir. Ama şöyle de bir nokta var ki gerçekleşmeyen beklentiler de hayal kırıklığına dönüşmeye mahkumdur. Hayatı boyunca mutluluğun peşinden koşan bir insan yorgun ve mutsuz bir insana dönüşür.
Mutlu olmak belki tamamen bizim elimizde olan bir şey değil ama, mutsuz olmamak bizim elimizde.
Mutsuz olmamak insanın kendisine inanmasından ve pişmanlıklarının keşkelerinin olmamasından meydana geliyor.Mutluluk ise arzu edilen hayallerin gerçekleşmesini umut edip onları yeşertebilmekten geçiyor. Ben yaptığım iyilikleri bile mutlu olmak için yapmam, beklentimde olmaz.

Önemli değil. Tüketmeye dayalı insanoğluna vefa gibi bir sorumluluk yüklemek çok zor. Bir köpekten vefa beklerim. Çünkü aç kalmayacak yaşayacak kadar ihtiyacının karşılanmasına tatminkar olur. Ahlak, merhamet, vicdan gibi kavramları yoktur. Ama bu yok olan sıfatların dışına çıkıp merhametsiz , vicdansız, ahlaksızda olmazlar. Değer verdiğim bir hayvan benim çabamı görmezden görüp beni bırakıp çekip gitse ben onu nankör diye tanımlayabilirim hayal kırıklığına kapılabilirim. Ama konu insan olunca çok acımasızlar bir şey bekleyerek asla duygular sunulmamalı, büyük ihtimal hayal kırıklığından öteye gidemez çünkü. Ben teşekkür ederim sağlıcakla kalın.

Şimdi bende karıştırdım. Dediklerini bir düşünmek lazım 😃

Ama asıl nankörlük insanlardır zaten çağımızın en büyük sorunlarından birisi.

Doğru söze ne hacet