Neden sürekli mutsuzum?

Çok tuhaf ama hiç birseyden zevk alamıyorum önceden yapmak için deli olduğum şeyler artık benim için sıradan bile olmayacak kadar basit. Mutsuzum, asla mutlu olamıyorum ufacık bir şeyle mutlu olacak bir insanım ama etrafımdaki kimse çaba sarf etmiyor. E hal böyle olunca insan kendine şu soruyu soruyor 'sen kendini mutlu etmezsen, başkasından nasıl bekleyebilirsin' çok deniyorum mutlu olmayı, gülüyorum eğleniyorum asla olumsuzluk sokmuyorum ama ya ailem ya en sevdiklerim mutlaka çomak sokuyor. Ben yine gece ağlaya ağlaya uyuyorum. Sürekli ağlamak istiyorum, o kadar güçsüz kalmışım ki sadece sinirlemdigimde biri beni görmezden geldiğinde bile sinirimden ağlayabiliyorum. Ya ben çok değiştim, ya da kafayı yiyorum.