Mütevazi olmak yetiştiriliş tarzı ile mi alakalıdır yoksa doğuştan mı gelir?

Olgunlukla. Kişi olgunlaştıkça bazı şeyleri daha iyi görür hale gelir. Söz gelimi olgunlaşmamış birini bir anda yüksek bir mevkiye getirsek o mevki gözünde büyür de büyür. Öyle bir hale gelir ki kendini Tanrının yer yüzündeki temsilcisi sanmaya başlar. Ağzını açtığında ''Beeennnn koskoca filan hazretleriyim'' diye konuşur. Oysa olgunlaşmış biri mevkiydi makamdı bunların o kadar da önemli olmadığını bilir. Bildiği gibi de o Mevkiye yaslanarak yükseklerden uçmaz. Çünkü o bilir. Ölüm var. Kalım var. Şah olmak da var, vezir olmak da var, rezil olmak da var.

Aslında detay kısmında cevabı da vermişsin elba😇
Bir elin 5 parmağı bir olmadığı gibi aile içerisinde yaşayan bireylerin de karakterleri farklılık gösterebiliyor.
Dünya üzerinden yavaş yavaş kendisini çeken ve istisna kişilerde mevcut olan bu karakterist özelliğin doğuştan geldiği gözle görülen bir gerçektir.
Önemli olan çeşitli arkadaş ortamlarına katılan insanların bu özelliği koruyabilmesidir😇
Sonradan edinilmeye çalışılan mütevazilikte ne yazık ki samimiyetsizlik ve içten olmayan davranışlar sergilenebiliyor😇

Mütevazilik doygunlukla alakalıdır bana göre. Paraya pula, şöhrete, üne doymuş birisi gösteriş yapmaz, buna gerek duymaz. Zaten bu duyguyu yaşamıştır. Ancak parayı pulu, şöhreti yeni yeni yaşayan bir insan gösteriş yapar çünkü bu duyguları yeni yeni yaşıyordur. Bir nevi heves gibi.

Mütevazi yaşamak en büyük şöhrettir. Sen susarsın Asaletin konuşur

ReturnOldPr0

İkisi de gerekli! Daha ağır basanı ise doğuştan gelmesi yani insanın içinde olmasıdır

daha çok çevre, arkadaş ve aile yetişme tarzı etkisi büyük.. insan ve hayvan sevgisi olanlarda bu burnu havalıklar olmaz veya az olur diye düşünüyom.

aileden alınan eğitimle alakalı bir durum ama bu devirde önemini yitirmiş bir davranış gibi geliyor bana

İkisi etkendir, hamura nasıl şekil verip pişirir iseniz o hali alır.