Bazı Anlar Gelir Kendiniz Olmaktan Sıkılırsınız. Yeter! Dediğiniz Zamanlar İlk Yaptığınız Şey Nedir?

Ne yaparsan yap, eşini benzerini bulamazsın,
Milyon dolarlar versen yaşayamaz,
Aynı hazzı yaşatamazsın.
Bazı anlar vardır ya madden ölçemez,
Hiçbir terazide değerini tarttıramazsın. Onların; nerde ve ne zaman karşına çıkacağı,
Kim olarak, ne olarak yaşayacağın,
Şehrin, mekanın, zamanın neresinde olduğun,
Hiç belli olmaz ama ille de yaşar,
Vazgeçemezsin. Bazıları için gereksizdir,
Bazıları için endişe verici,
Kimisi için uzak şehirlerin büyüsünde,
Nostaljik belki de var olan anlardan farklı
Ama benim için olmazsa olmaz. O anlar çok şeyin önüne geçer,
Bir andır ki her şeyi iç içe yaşarsın,
Ağlasan mı gülsen mi bilemeden,
Aklındaki tüm kelimeler, cümleler, biter,
Hiçbir şey hatırlamazsın,
O anın öncesine dair,
Sonrası da zaten umurunda değildir. İşte bu anlar için değer hayat belki de yaşamaya,
Tüm kurgulardan,
Tüm planlanan veya planlanması olasılı anlardan
Çok daha önemlidir o bir an. Dostluktur, sevdadır, kardeşlik, belki hatta annelik, babalık
Tüm hisler içindedir de adını bir türlü koyamazsın.
Belirsizlikte olsa yaşanan o an ve belki de
Yaşanacak diğer kaçınılmazlar,
O an için,
O BİR AN İÇİN,
Değil kaybetmeye sahip olduklarını,
Belki de ölmeye bile değer. Çünkü o an var ya,
Seni üzmez gerçek hayatta olduğu gibi,
Elini bırakmaz tüm senin daima tuttuğun ama
Menfaatleri yokken yüzüne bakmayanların bıraktığı gibi,
Bilirsin ki nerde olursa olsun,
Ve sen nerde olursan ol,
O an hep senle,
Ve de her gidişinde,
Arkasından su dökülerek uğurlanan gibi,
Umutla bekle, dönecek mutlaka bir gün geriye.

Daha önce okuduğum çok beğendiğim bir şiir paylaşmak istedim 🙏🏻

Nicedir kayıplarda ruhum, beden cefaya aciz.
Avuçlarımdan yitik bir yaşam, bir oğul, bir kız bir ses karanlığa salınan.
Geceyi bekler puslu gözlerim, anason kokuları sarar dört yanı.
Radyomda içli bir türkü.
Buğusunda ruhumu demlediğim sırlarım.
Her gece sabaha gebe, bir güneş, bin umut.
Çorak topraklarım var benim, cılız akar nehirlerim.
Baharı bırakmış zemheride,
Bir ben kalmışım ulu orta bir de yıkık dökük gençliğim.

Her başlangıç bir ölüm.