Abime ithafen... Özür dilerim abim... İçimi dökme yazısıdır?

Ergenlik nedeniyle pek sevmezdim abimi, hiç yamuğu olmadı aksine hep kurtardı, sevdi beni. Kahramanımdı. Fakat nedense abimi hiç sevmezdim, kardeştik ama dediğim gibi. Abim müthiş iyi bir insandı, ağzından küfür bile çıkmazdı, arta kalan paralarıyla mutlaka sokak hayvanlarına bakım için harcardı, kız arkadaşı vardı ona gerçek sevgi nedir gösterirdi, evleneceklerdi... Bir gün liseye bire gidiyorum daha, kızlarla yemekteyiz, hesap fazla geldi. Ben ne yapacağım diye düşünürken, garson beni çağırdı, hesap ödendi kardeşim dedi, sonra da çıktık mekandan. Bir gün bir konser vardı tüm arkadaşlarım gidiyor ama ben gidemiyorum, bilet yok. Abim bilet verdi bana, adıma almış, önceden alınmış bilet... Abimin ermiş olduğunu düşünenler var ciddiyim, bir insan hiç mi kötülük düşünmez? Bir keresinde hiç unutamam, son model bir telefon çıkmış, nasıl olur bilmem, telefon Türkiye’ye gelir gelmez benim elimdeydi, içindeki notta“(dönemin tarihi) şu tarihte bunu isteyeceğini biliyordum, hediyem olsun.” Ben nedense hiç sevmezdim onu... kardeştik, ama nedense sevmezdim. Gün geçti, abim subay oldu, özel kuvvetlere girdi. Bir gün bir rüya gördüm, 4 gün sonra abin şehit düşüp yanımıza gelecek diye. Tam dört gün sonra sabah; birkaç subay, birkaç er falan kapıya dayanmış, abimin eşyaları, abimin künyesi... Abim o gün ŞEHİT düşmüştü... Hale’n anlamıyoruz. Abim herkese bir not bırakmış, benimkine iki tüp kan, beni en çok korkutansa “(günün tarihi) şu gün kapıya şu kadar subay şu kadar er şu kadar ambulans şu kadar araç gelecek, o gün ben şehit düşeceğim, bil ki seni izliyor olacağım.” ARKADAŞLAR TARİH DOĞRU, ŞEHİT OLDUĞUM GÜN DİYE BELİRTMİŞ VE O GÜN ŞEHİT DÜŞTÜ KAPIYA GELDİLER! Ben korkuyorum... Abimin silah arkadaşları yemin ediyor abin düşmanın üzerine doğru koşuyordu düşman vuruyordu vuruyordu işlemiyordu diye... Çatışmadayken hava kötüleşmiş beyaz kanatlı şeyler görmüşler, abim bir ermiş mi ve onun hakkını nasıl öderim?