Yaşamak için sebep bulamıyorum artık...

insanın çöktüğü zamanlar oluyor, bunalıma girdiği anlar oluyor.. Bu durumu her insan oğlu yaşıyor ama yaşamak için sebep bulamıyorum demek afedersin ama acizlikten başka birşey değil.. Dünyada şuanda hangi dertlerden dolayı ne sıkıntılar, ne çıkmazda olan insanlar var acaba düşünsene.. Senin derdinle kendi dertlerini değişmek isteyen milyonlarca insan.. Bu kadar küçümseme hayatını..

Çok uzun bir süre bu konuyu düşündüm ama yaşamak için bir sebep yok.Ne ailen bir sebep nede evleneceğin insan.Birgün ecel onlarıda alıp gidince işte ozaman daha çok yıkılcağız.

Bu hayatı yaşamaktaki amacımı çok sorguladım ne iin yaşıyoruz ki ömrümüz boyunca çalışıp didinsek ne olcak birgün ölüp gidecek ve o çalışıp didinmekle harcadığımız bir ömür bir hiç uğruna gidecek.Bu hayattan pek beklenti sahibi değilim,gittiği yere kadar gider,gitmediği yerdede son bulur ama benden sana bir tavsiye yaşamak için bir sebep aramayı bırakıp anı yaşamalısın.

link

Seni benden, beni senden daha iyi kim anlar?

Ben hep öyleyim ve artık yalnızlıktan ve söylediğiniz gibi her şeyin kontrolden çıkması ve berbat bir hayat yaşamam... Bu yüzden ötenazinin yasal olmasını istiyorum.

Daha yeni başlıyoruz.

İşe baslıyacam kendı evıme cıkacam.

Kopegimi alıcam .

Dünyaya geliş sebebimiz Allah'ı bilmek ve ona ibadet etmektir. İnsan bunları yapmayı bırak, dünyaya geliş sebebi ni bile bilmez bazen, ailesi öğretmez çünkü. Geliş sebebi ni yerine getirmedikten sonra seni yaratanı hiç tanimadiktan sonra huzuru bulman imkansiz. Sana tavsiyem namaza başla ve Kur'an oku (bilmiyorsanda git Bir kursa öğren) emin olki bu huzurun 100/80'i dir. Daraliyorsun sen değil gönlün daralıyor çünkü asıl sahibi olan Rabbisini bulamamış hapseddiğin gönlüne Rabbisini bulmasına izin ver biraz olsun İslam'ı yaşaki huzur bulasın. Emin ol sonra bana hak vereceksin, bende aynı yollar aynı bosluklardan geçtim tâki Rabbimi buluncaya kadar...

Hergün yolda yürürken metroda seyahat ederken otobüste yolculuk yaparken evde otururken bu dediğin şeyi düşünüyorum ve yaşamak için bir sebebim olmadığını fark ediyorum ben de..

Kim seni bu kadar uzdu guzelim ya? Paylasmak ister misin aklindan gecenleri ?

sevgili bul geçer ya da bekle 14 Şubat geçsin geçer. :)))

o değilde buuketçim hayat zaten anlamsız. en anlamlısı bile anlamsız.

sevdiklerin için yaşamak zorunda kalıyor ınsan buket

sözler kadar kolay olmuyor kı

bende sebep bulamıyorum

sevıncler buruk

hayaller kırık

gözler nemli

ama sevdıklerın

yanı annen

yanı baban

yanı kardesın

...olmuyor be buket bırakıp gıdemıyorsun

gecmısın adım attıgın sokaga senle bırlıkte gelır...

Ben yanlız değilim,üzülecek bir nedenim de yok ama niyeyse yaşamdan pek tad almıyorum 8.sınıftan beri böyleyim yani şu an üni1.sınıftayım yani anlık sevinçlerim oluyor ama anlık yani onun dışında mutlu olduğum söylenemez.

Evet yaklaşık 1,5 yıldır aynı şekilde yaşıyoruz zaten.Sen de yaşayacaksın.Haksızlık olmasın.

Peace ^^ sister.

yalnızlığını bitirecek birini bulana kadar doğayla takıl. yani iyi bir manzarası olan yerlere git. doğayı izle iyi gelir. ben yağmurun başlamasına yakın kuleye çıkar kara bulutları izlerdim:)

ben dogdugumdan beri bir sebep bulamadım. tesadüfen geldik mecburen yasıyoruz.

Hayatımda o kadar çok yol ayrımı yaşadım acı çektim dibe battım ki defalarca istedim bunu ama her seferinde de düştüm yerden kalkmayı başardım pes etmedim.