Reddedildikten sonra unutmak

Merhaba arkadaşlar,

24 yaşında aşık olmuş bir kardeşinizim, içimi dökecek biraz da tavsiye alacak bir yer ararken burasını buldum ve üye oldum.Şimdiden vereceğiniz cevaplar için teşekkür ederim.(Lütfen tek kelimelik cevaplar yazacaksanız hiç yazmayın)

Durum kısaca şu,

5 kişilik,3 kız 2 erkekten oluşan bir arkadaş grubumuz var. Ben buradaki kızlardan birine aşık oldum. Kız uzun süreli ciddi bir ilişkiden çıkalı 5-6 ay olmuş. Ben ise 4 senedir kimseyle beraber olmamış biriyim.

Benim insanlara çok güven veren bir yapım var,insanlara cidden değer veririm ve onlar da samimiyetime hep inanırlar.

Bir akşam,bu kızla yan yana yürürken ona açıldım. Aklımdan geçen her şeyi doğaçlama ve çok samimi bir şekilde anlattım.Reddedildim. Ancak O, anlattıklarımı çok doğal,çok içten,çok samimi bulduğunu söyledi ve kendini hiç kötü hissetmediğini söyledi.Gergin,kızgın veya rahatsız değildi benim yanımda.

Reddederken söylediği, şu an kimseye bağlı olmamanın verdiği özgürlükle çok mutlu olduğuydu. Ayrıca beni arkadaş olarak çok önemli bir yere oturttuğu ve bunu kaybetmek istemediğiydi. Bu söylediklerinin %100 samimi olduğundan eminim,hani beni üzmemek için söylediği bir şey değildi.

Arkadaşlığımız hala devam ediyor,onun gözünde hiç bir şey değişmediğine emin gibiyim.Hala ufak gariplikler,gerginlikler olsa da güzel bir arkadaşlığımız var diyebilirim. Bende kendimi rahat hissediyorum onun yanında.

Ancak asıl durum şu, hala kendimi meşgul edecek bir şey bulamadığımda onu düşünüyorum. Masada karşımda otururken düşüncelere dalıyorum. Kimi zaman sadece onu izlemek istiyorum. Onun öbür arkadaşlarımla kurduğu yakınlıkları kıskanıyorum. Hala "sadece benle yakınlık kurmalı" gibi düşünüyorum.

Kendimi uzaklaştırarak unutmak istemiyorum,elimde olan güzel arkadaş grubunu kaybetmek istemiyorum.Çünkü pek arkadaşım kalmadı ve sadece onlarla kafamı dağıtabiliyorum.

Çok samimi söylüyorum,bana arkadaş gibi devam edebilmek çok mümkün geliyor.İçimde belki ileride benim olur gibi bir umut ışığı yok ama varlığı beni mutlu ediyor.Eskisi gibi yalnız kalamayız büyük ihtimalle ama grup içinde eskisi gibi devam edebiliriz gibi geliyor.

Sorularım şunlar,sizce arkadaş kalınabilir mi? Ben onu görmeye devam ederek iyi bir şey mi yapıyorum? Kendimi ondan uzaklaştırmadan sevgimi unutabilir miyim?

Sizce benim yaptığım normal davranışlar onun tarafından farklı yorumlanır mı? Beni yargılar mı?