Zıt karakterler birbirini tamamlar mı?

Bunun için çoğunlukla zıt 'kutuplar' birbirini çeker derler fizikteki gibi. Ama insanlar farklı farklıdır. Buna göre de örneklendirmeyi türetebiliriz:

Misal aynı kutupta (karakterde) iki cisim ilk başta çatışma yaşarlar. Ben mesela kendimi sevebilirim ama bana çok benzeyen biri ilk başta gözüme batar. Aynı ipte iki cambaz oynamaz misali karşıya bir tavır oluşabilir. Veyahut ayni'lik bana sıradan gelip beni cezbetmeyebilir. Çekimin oluşması için aynı olmak yetmez. Aynı kutuplar ilk başta birbirini iterler; Tıpkı birleştirilmeye çalışılan iki mıknatısta olduğu gibi. Ama eğer gerçekten kararlı bir şekilde aralarındaki çatışmaya göğüs gererek birbirlerine sarılabilirlerse o anda birşey olur! Ve onları ayırmak ilk durumdaki uyumsuzluğun, birbirini itişin aksine artık çok zordur. Birbirlerine kenetlenmiş iki mıknatıs gibi olurlar. Ama niye acaba?

Peki ya zıt kutba (karaktere) sahip iki insanın birlikteliği? Bunda da zıt kutupta olmanın verdiği farklılığın cazibesi, gizem, hoşlanma ve fiziksel çekim olmasına rağmen aralarındaki önyargı, fikir çatışmaları vs. bu sefer birleşmeye engeldir. "Biz çok farklıyız!" "Biz ayrı dünyaların insanlarıyız!" gibi bu şekildeki telkinlerle fiziksel çekimi zorla inkar etmeye çalışırlar ama diğer yandan da bu çekime engel olamazlar. Bu çiftler de önceki örnekteki gibi, sarılmanın o etkisini kavramaları ve önyargıları atıp kendilerini çekime bırakmaları durumunda aynı etki onlara da olur;

İki cisim hangi yükle yüklü olursa olsun, başta zıt da olsalar, aynı kutupta da olsalar, birleşip sarıldıklarında 'yük'leriyle beraber herşeylerini paylaşır, bir olurlar! Artık farklı bir kutuptan söz edilemez, Zıtlıklarıyla beraber birbirlerini tamamlarlar. Artık farklılıklarına rağman aynı amaç üzere, aynı yükle yüklü, kocaman tek bir mıknatıs olurlar!

Bir olmak her iki durumda da kolay değildir. Kendilerine göre zorluğu ve kendi enerjilerine göre de güzellikleri vardır. Buna göre de biri diğerinden daha zor ya da kolay diyemem. Ama zor olan için o zorluğu aşmanın da hazzı o derece büyük olacaktır. Tırmanılan dağın ödülü manzarasıdır. Çaba azsa ödül de o derece az olur. Tersliklere, zıtlıklara rağmen sevgi sayesinde aynı ipte beraber dans edebilenler daha mutlu olacaktır.

Sonuç olarak; önemli olan farkındalık ve yeterince isteyip istemediğinden emin olup gayret etmektir. Yeterince sevilirse zıtlıklardan gelen önyargı sisi de, benzerliklerden gelen ego çatışması da birbirini görmeye, kabul etmeye engel olmaz.

Tabi bu olayları örneklendirmesi kolay, kanıtlaması zordur. Fikir yürütmek bizden, kanıtlaması da sevenlerden...

Zıtlar bibirini çekermiş psikolojide böyle bir sav var. Fakat bununla beraber en sert çatışmalar benzerlerden çıkacağı da söylenir. bence zıtlıkların ne olduğunu bilmemiz gerek örnek vicdan dürüstlük benzer ise zıtlar birbirini tamamlar ve iyi anlaşır ama ben merkezli olmak diğer şahsın özverili olması anlaşmazlıklara sokacaktır... Yani ne yönden zıt olduğunu bilmek gerekiyor