Dış Görünüşündeki Birkaç Noktadan Rahatsızlık Duyan İnsanların Düşünceleri

Çoğu insan dış görünüşünü önemser ve güzel/yakışıklı olmak ister. Bunu sadece diğer insanların iltifatlarını duymak için değil aynaya baktığında kendisi ile gurur duymak için de ister. Dün akşam yüzümdeki benlerden rahatsız olduğumu belirten bir soru sormuştum ve bazı insanlar benimle benzer sıkıntıları olduğunu söylemişti. Aslında çoğu kişinin dış görünüşünde rahatsızlık duyduğu birkaç nokta vardır.

"Keşke birkaç santim daha uzun olsaydım." "Keşke bu kadar uzun olmasaydım." "Yüzümdeki benlerden, çillerden, sivilcelerden şikayetçiyim." "Ten rengim çok koyu." "Çok beyaz tenliyim, esmerlere imreniyorum." "Saç rengim çok kötü." "Saçım kıvırcık ama düz olsun isterdim."

Şikayetlerin sonu asla gelmez. Bu yüzden lafı daha fazla uzatmadan dış görünüşündeki birkaç noktadan rahatsızlık duyan insanların iç seslerini açıklayalım.

Benimki de dert mi be?

Yüzünüzden, fiziğinizden, imajınızdan rahatsızlık duyarsınız, sıkılırsınız, üzülürsünüz ama aynı anda iç sesiniz "her şeyi çok abarttığınızı, şımarık ve mızmız birisi olduğunuzu" söyler. Bu yüzden hem şikayet edersiniz hem de suçluluk hissedersiniz. Sıkıntınız geçmediği gibi ikiye katlanır.

Aslında dış görünüşe bu kadar takıntılı olmak normal değildir hatta psikolojik bir rahatsızlık belirtisidir. Bunu bilseniz de kendi kendinizi üzmeye devam edersiniz. Hiç kimsenin sizi anlamayacağını hatta sizinle alay edeceğini düşündüğünüz için şikayetlerinizi dile getirmek yerine içinize atarsınız. Konuştuğunuz anlar çok nadirdir ve kendinizi doğru düzgün ifade edemezsiniz bile.

İnternete makyajlı ve efektli fotoğraflar atıp "çok çirkinim, bugün yine çirkinim" vb. yazılar yazan insanları hiç samimi bulmuyorum. Gerçekten çirkin olduklarını düşünseler sürekli fotoğraflarını paylaşıp insanlardan iltifat almayı beklemezler. Gerçi ben kendimi dünya güzeli bile bulsaydım sürekli öz çekim yapıp paylaşmazdım. Ne kadar gereksiz bir şey. Her neyse.

Makyajdan nefret ediyorum.

Yanlış anlamayın, makyaj yapan insanlarla bir sorunum yok. Ancak makyajı kendime hiç yakıştırmıyorum. Yüzümde beğenmediğim ne varsa, bir süreliğine örtmek, gizlemek bana göre değil. Renkli rujları severim mesela. Ancak fondötenmiş, yüz kontürlemeymiş, kapatıcıymış bunlar bana göre değil. Önemli olan güzel görünmek değil güzel hissetmek. Yüzdeki kusurları gizleyen kapatıcı var da benim içimde hissettiklerimi yok edecek bir makyaj malzemesi var mı?

Ne demiş Melanie Martinez: Dünyadaki tüm makyajlar seni daha az güvensiz yapmıyor mu?

Acaba diğer insanlar görünüşüm hakkında ne düşünüyor?

"Acaba diğerleri beş kilo fazlam olduğunu fark ediyor mu?" "Gözümün altındaki morluklar hakkında ne düşündüler?" "Doğum lekem çok mu çirkin duruyor?" "İnsanlar yüzüme baktığında ne düşünüyor?" "Arkamdan çirkin olduğumu söyleyen var mıdır?"

Dış görünüşünden hoşlanmayan birisi bunları ve buna benzer şeyleri düşünebilir. Bazıları kilosuna bazıları yüzüne bazıları saçına takmıştır. İnsanların da kendisine baktığında ilk o noktalarını fark edeceğini sanırlar. Aslında bu düşünce "yüz" için doğru olabilir çünkü insanlar yüz yüze iletişim kurarlar. Yine de siz çok takılmayın...

Resmen kendi kendime eziyet ediyorum.

"Bu saçma ve gereksiz şeylerle kendi kendimi üzüyorum." "Şu zırvalar yüzünden zamanımı boşa harcıyorum." "Dış görünüş o kadar da mühim değil ben her şeyi abartıp kendime işkence çektiriyorum."

Bunları ne kadar tekrar ederseniz edin aynaya baktığınızda yine kötü hissetmeye başlıyorsanız dış görünüş sizin takıntınız olmuş demektir.

Doğrusu, dış görünüşümden değil kişiliğimden şikayetçiyim. Değiştirmek istediğim huylarım var ama onları bir türlü değiştiremiyorum. Bunu unutmak için kendime başka sorunlar üretiyorum...

Hiç kimse kötü düşüncelerden ve hislerden hoşlanmaz. Herkesin onlardan kaçmak için farklı bir yöntemi vardır. Alkol, sigara, uyuşturucu gibi maddeler kullanır kimi insanlar. Kimileri ise aşık olur ve aşk acısı çekerken asıl problemlerini unuturlar. Bazıları kendine yeni yeni sıkıntılar üretir ve onları düşünerek vakit geçirir. Bu sırada asıl sorunlarını yani kaçmak istedikleri sorunlarını unuturlar veya unutmuş gibi yaparlar.

Bir insan herkesten ve her şeyden kaçabilir ama kendisinden kaçamaz. Olumsuz düşünceler başka olumsuz düşünceler doğurur. Bu düşünceler ise kötü hislere sebep olur.

Kötü hissetmek oldukça normal yani insani bir durumdur. Ancak hislerini başka insanlarla -en azından güvendiğin ve sevdiğin insanlarla- paylaşmak da en az onun kadar normaldir. Çoğu insan bunu yapamadığı için en ufak bir şeyi bile büyük bir probleme dönüştürür. İşte, asıl mesele budur.