Aşktan Yana Bir Kez Bile Yüzü Gülmemiş İnsanların Ortak Özellikleri

Hep mutlu olmayı istemiyor muyuz? Günlük hayatta olsun, iş hayatımızda olsun başarı ve mutluluğun peşinden koşarız. Bunun için çok çaba harcarız. Elbette aşk ilişkilerinde de herkes mutlu olmayı hedefleriz, bunun için elimizden geleni yaparız. Fakat öyle insanlar var ki ağzıyla kuş da tutsalar aşk hayatında bir türlü mutluluğu yakalayamazlar. Bu insanların sayısı da azımsanamayacak kadar çoktur. Gelin bu insanların ortak özellikleri nelermiş bir bakalım.

Nerede zor, nerede imkansız aşk varsa peşinden koşarlar

Balığın gönlü çöle vurulurmuş. Bu insanlar nerede zor, nerede imkansız aşk varsa onun peşinden koşarlar. Sevmeye değmeyecek, kendisine değer vermeyecek, psikolojiyi yıpratacak insanlara gönül verirler. Neticesinde de üzülen taraf olurlar.

İnsanlara haddinden fazla değer verirler

İnsanlara haddinden fazla değer verirler ve fazla güvenirler. Bu durum çoğu kez ileride üzülmelerine yol açıyor. Bunu belki de defalarca tecrübe edinmişlerdir fakat huylu huyundan vazgeçmez derler ya aynı o durum işte. İnsanlara değer vermeye devam ederler. Tabii kırılmaya da...

Düzgün severler ve sadıktırlar

Bu insanlar düzgün severler, aldatmazlar. Aşklarına sadıktırlar. Sevdiği insanları kıskanırlar ve kıskandıklarında çok tehlikeli olurlar. Sevdiği insan onu sevmese bile kimseye bakmazlar. Aşklarına o kadar bağlıdırlar ki sevdiğinden başka insanın kendilerini sevmesini istemezler. Hatta bazı insanlar bu olayı abartır ve kimse bakmasın diye yüzük takarlar.

Büyük çoğunluğu duygusaldır

Bu insanların ilginç bir özelliği de büyük çoğunluğunun duygusal olmasıdır. Aşık olduklarında çok duygusal olurlar. Acı çektiklerinde ağlamanın iyi bir rahatlama yolu olduğunu düşünürler ve ağlamak isterler. Balık, yengeç burçlarının duygusal oldukları bilinir. Aşk konusunda üzülen insanların da çoğu balık ya da yengeç burcu olmasına şaşırmamak gerekir.

Çoğu iyi niyetlidir ve iyi niyetleri sürekli suistimal edilir

Bu insanlar gönüllerinde iyi niyeti eksik etmezler. Karşısındaki insanlara iyi niyetleriyle yaklaşırlar. Başkasına faydalı olmayı severler, kendilerine faydaları olmasa da. İşin garibi iyi niyetleri hep suistimal edilir. Her türlü ihaneti, her türlü kötülüğü görmüş, tecrübe edinmişlerdir. Yine de kalplerindeki iyi niyette hiç azalma olmaz.

Çevreleri kalabalık ama çoğu merhabalıktır

Çevrelerinde çok insan var gibi gözükür fakat yalnızlardır aslında. Yalnız kalmayı kendileri tercih etmişlerdir. Çünkü kendileri gibi dürüst, güvenilir insan bulmanın ne kadar zor olduğunu iyi bilirler. Çevre yapmak gibi bir dertleri yoktur. Asil bir yalnızlıktır onların yalnızlığı.

Aşktan, sevmekten korkarlar

Aşk hayatında o kadar yara almışlardır ki sevmekten, aşık olmaktan korkar oldular. Kaç defa kalpleri kırılmıştır artık sayısını unutmuşlardır. Sevmemek için çabalarlar fakat gönül ferman dinler mi? Dinlemiyor işte..

Hep sevdiler ama hiç sevilmediler

Hep sevdiler, çok sevdiler, güzel sevdiler ama hiç sevilmediler. Sevmediler o insanları. O gönlü güzel insanları sakız gibi çiğneyip tükürdüler. Sahi neydi sevilmemelerini sağlayan? Düzgün sevmelerinden miydi? Duygusal olmalarından mıydı? Yoksa iyi niyetli olmalarından mıydı bunun sebebi? Düzgün seven insanlara neden değer verilmiyor? Neden bu insanların kalbi kırılıyor? Bu insanların sevmeye hakkı yok mu? Bu insanlara haksızlık ediliyor, edilmeye devam da edilecek.. :(

Bir bencenin daha sonuna geldik. Bir sonraki bencemde görüşmek üzere sevgiyle kalın :)

#MisterGentleman