Hayatımızı Alan O Kötü Üçgen

Gençliğimizi yaşayamadan yaş gitmiş ama kimsenin umurunda değil. Sadece o dönemde umursamaz oluyoruz. Zaman yıllar zirveden uzaklaştığında. Hep şu söz çıkıyor bizlerden ne zaman geçti bu yıllar.

Tüm gün boyunca kanserin son aşamasına gelip ölüp kurtulmak isteyen insan modundayız

Kimse kimsenin mutlu olmasından mutlu olmuyor. Bir kıvam tutturup oracıkta takılmanın peşinde herkes. Tek sıkımlık bir canımız var ve ondan binlerce kez vazgeçme gereği duyuyoruz. Derdimiz yokken bile kendi kendimize dert üretiyoruz.

Herkes İş, Para ve Seks üçgenin arasında sıkışmış kalmış

Herkesin içinde bir bıkkınlık cumhuriyeti kurulmuş

Kimse eskisi gibi gülmüyor. Herkes hazıra alışmış birileri gelse de güldürse kafası ile yaşıyor. Geçmişi özler olmuşuz. Geleceği görmekten korkar. Çok karanlık günlerin geleceğini kendi kendine tasarlarsın. İnsan yine de o mahallede gizli kapaklı yaptığı anıları bile özler oluyor. Büyürken geçmişin sana hep anılar ile selam veriyor.

Komşularım görmesin diye siyah poşetin içindeki bira ses çıkarmasın diye ağır adımlarla yürüdüğümüz anılar geliyor.

Zihnimizin ırzına geçen düşünceler oluyor

Yaşadığımız kadar daha yaşayabilecek miyiz diye derin düşünceler sarar. Öyle bir bunaltı ile mücadele ederiz ki çok bile dayandım dersiniz. Üzüntü kelimesi tam olarak yaşamak istediğimiz hayatı yaşayamamaktan geliyor. İster istemez ben bu hayatı yaşamamalıydım deriz.

Aşk ile sonsuzluk hayali kurarken. Para ile sadece ayın sonunun hayalini kurarız

Öyle bir üçgenin içine girmişiz ki hepsi bize bir oyun oynuyor. Aşkın bize bir faydası olmuyor bir süre sonra. Herkes ayın sonunda açık olmasın yeter derdine düşüyor. Olmuyorlar o kadar çok fazla ki. İnsan aşk mı para mı seks mi derken. Hepsinin olmasını istiyor. Bir tanesi yoksa mutlaka bir eksiklik hissine kapılıyoruz.

Değişik bir mutsuzluk üçgeninden bahsetmek istedim.