Kendimle İlgili Lüzumsuz Bir Bence: Kapısı Sıklıkla Çalınan Bir Komşu Gibiyim

Keşke elimden daha fazlası gelse. Gerek özelden gerek KS paylaşımlarından (sağolsunlar) fikir danışan dostlar var. Bana; hayatlarının engebeli yollarında yürürken karşılaştıkları karanlık bir caddeyi aydınlatan sokak lambası misali verdikleri bu şans için hepsine teşekkür etmek istiyorum.

Şu kısacık hayatımın içerisine pekçok dert sıkıştırdım.

Tecrübe hayat boyu yediğiniz kazıkların bileşkesidir demiş şair. Ben de pek çok kazık yediğim ve yemeğe hala meğilli olduğum için az buçuk tecrübeli sayılırım. :)

Aynı hataya iki kere düşen salaktır derler ya :D O hikayedeki Mal benim işte :D

Başıma ne gelirse gelsin insanlara güvenmekten hiçbir zaman çekinmedim :D

Bu yüzden de kazık yemeye doymuyorum :D

Ama gel gör ki yardım etmek ruhumda genimde ne bileyim iliklerimde var.

Sizlerden tek bir ricam var. Kayıtsız şartsız yardım etmeye hazırım elbette. Ama nasıl desem bana her ne mecrada ulaşmış olursanız olun, aldığınız cevaplardan sonra bir şekilde çekip gitmeyin. Ya da ne bileyim giderken bir hoşçakalı çok görmeyin. Çünkü sizlerle iletişime geçtiğim an ben sizi bir parçam olarak kabul ediyor, sizlere yardımcı olmaya çalışırken kendimi sizlerin yerine koyuyor haliyle sizlerin dertlerine acılarını yaralarına ortak oluyorum. Habersizce bu bağın kopması en basit anlatımıyla beni birazcık üzüyor. Bu nedenle giderken en azından bir haber verin.

Çünkü unutmayın.

Gitmek her zaman yapılacak en kolay eylemdir. Acıyı hep kalanlar yüklenir.

Saygılarımla....