Uzaklar Güzel mi?

"Bazen şımarık küçük bir kız çocuğu olmak istiyorum. Eski anlarıma dönmek, oyuncaklarımla oynamak, annemin yaptığı yemekleri yerken etrafı kirletmek istiyorum. Bazen yaramazlık yapıp annemin beni terlikle bütün evde kovalamasını istiyorum. İnsan büyüdükçe hayatı zorlaşıyor. Babamın elinden tuttuğumda dünyanın sadece bana ait olduğunu bilmek istiyorum yine eskisi gibi. Onun yanındayken hiçbir kötülüğün bana yaklaşmayacağını bilmek istiyorum. Korkularım bedenim büyüdükçe büyüdü. Cezur bir kız değilim, korkuyorum."

Günler geçtikçe büyüdüm, büyüdüm, büyüdüm. İnsanların bana başka gözlerle baktığı o gün kendimden iğrendim. Büyümek için hergün dua ediyorken, şimdi hep küçük bir kız kalmak için dua ediyorum. Ama olmuyor, büyüyorum, yaşlanıyorum belki de. Bazen öyle bir an geliyor ki, yaşlanmak istiyorum. İnsanlardan değil kendimden kaçmak istiyorum. Gitmek istiyorum, çok uzaklara. Gidemiyorum, engelleniyorum. Engellerim de benimle birlikte büyüyor. Bazen kendimden nefret ediyorum. En ufak bir olayı büyüttüğüm için kendimi sorguluyorum. Saçmlıyorum bazen, şimdi yaptığım gibi.

Korkularımdan korkuyorum bazen. Değişik bir ruh haline giriyorum. Bir gün çok iyi geçerken, diğer gün ağlamkatan gözlerim şişiyor. Ama ne için ağladığımı ben de bilmiyorum. Depresyondayım diyorum ama sonra herşey düzeliyor. Uzaklara gitmek istiyorum. Güzel değil diyorlar, gitme, değmez. Kendi kararlarımı kendim veremiyorum. İnsanlar büyüdüğümü söylerken ben aslında daha çok küçülüyorum. Saçmalıyorum, biliyorum. Ne yaptığımı bilemiyorum.