Sevgi İnsanı Değiştirir Mi, Yoksa Herkes En Sonunda Gerçek Hâline Geri Mi Döner?

1. Sevgi, insana değişmeyi öğretir ama zorla değiştirmez.

Bir insan “Seni kaybetmek istemiyorum” ya da “Seninle daha iyi bir insan olmak istiyorum” dediğinde değişimin kapısı aralanır. Sevgi ilham verir, yumuşatır, empatiyi çoğaltır.Ama bilinç yoksa, niyet yoksa sevgi bile yetmez.Değişim bir tercih, sevgi sadece o tercihin sebebidir

2. Karakter, değişimin sınırlarını belirler.

Bir insan öfkesini kontrol etmeyi öğrenebilir ama tamamen sakin biri olamaz.İlgisiz biri çaba gösterir ama sihirli bir şekilde duygusal ve romantik olmaz.Sevgi insanı geliştirir; yeniden yaratmaz.Bu yüzden herkes en sonunda içinde taşıdığı karakterle yüzleşir

3. Bazı insanlar aşkla bile değişmez;

çünkü içlerindeki duvar sevginin boyunu aşar.Geçmiş kırgınlıklar, korkular, alışkanlıklar…Bu duvarlar kırılmadıkça sevgiyi bile içeri almazlar.Sen ne yaparsan yap, o kişi hep aynı noktaya döner.Seni sevmiyor olduğu için değil, kendisini iyileştiremiyor olduğu için.

4. Değişim gerçekse kalıcıdır, geçiciyse ilk fırtınada dağılır.

Bazıları ilişki başında bambaşka biri gibi görünür: daha ilgili, daha nazik, daha özenli…Ama zaman geçince rol biter, karakter ortaya çıkar.Çünkü değişim alışkanlık haline gelmediyse, insan her zaman bildiği yere geri döner.Gerçek değişim ise uzun soluklu bir emektir.