En Yoksul İnsanlar Neden En Alıngandır?

Hiç düşündünüz mü, neden bazı insanlar en küçük şeyden alınır, kırılır, suçlayacak birini arar?

Çünkü alınganlık yalnızca bir duygusal tepki değil, aynı zamanda kontrolsüz bir enerji kaybıdır.

Kişi, başına gelenlerin sorumluluğunu üstlenmek yerine, suçu hep dışarıya atar: Birine, topluma, hatta hayatın kendisine veya sadece kendisine. Bu bir içsel kaçıştır. Ama kaçışın sonu hep aynıdır: Hayal kırıklığı. Öfke. Tükenmişlik.

Unutmayın: Kendini kurban gibi gören kişi, gücünü sisteme teslim eder. Ama sistemler ister bir kişi olsun, ister bir toplum, ister hayatın kendisi zayıf olanı ezer. Çünkü enerji her zaman güçlü olana akar.

Alınmak kolaydır. Hatta kısa süreli konfor sağlar. Çünkü sizi harekete geçmekten ve sorumluluk almaktan kurtarır. Ama bu konfor, gelişiminizi sabote eden basit bir illüzyondur.

Kendinize bir soru sorun:

• “Hayatımdaki gerçekliğin, yaşantımın bir şekilde yaratıcısı olabilir miyim?”

Bu düşünce önce delilik gibi gelir. Ama kişisel gücün başladığı yer tam da burasıdır. Çünkü sorumluluğu aldığınızda yönü de siz çizersiniz. Kurban olmazsınız. Oluşturan olursunuz.

Bu yazıyı sizi suçlamak için değil, elinizdeki gücü hatırlatmak için yazdım. Çünkü siz kurban değilsiniz hiçbir zaman da olmadınız.

Not; Sayfamda paylaştığım her Bence aslında bir puzzle’ın parçasıdır. Birini tek başına okuduğunuzda anlamlıdır, ama diğerleriyle birleştiğinde çok daha büyük resmi gösterir. Son dönemlerde uzun yazılar okunmadığı için kısa ve öz anlatımı tercih ediyorum. Bu yüzden yazılarımı bir bütün olarak görmek isteyenler, derinliği anlamak isteyenler diğer Bencelerime de göz atmalı.

Sevgiler.. 💗