İç Sesin Yankılanan Lirikleri!

Hemen, hemen hepimiz kendi kendimize konuşuruz. Olaylar karşısında yaşandıktan sonra yahut yaşanmamışken oluşan içsel değerlendirmeledir. Bunu yapmak için çift karakterli şizofrenik vaka olmasına gerek yoktur bireyin. Gel-gitler yaşadığın, doğruyla/yanlışın arasına perde indiğinde yahut duyguların ve mantığın derin bir savaşın yorgunluğundan çıktığında içsel söyleşiler baş gösterir..

Sahi bütün yaptıkların ona değmedi Korint sütun saplantıların sona ermedi

🍀Beyler az susun lütfen!

🙄Asıl sen sus biz aramızda konuşuyoruz!

🤧Hepiniz susun kafa ütülediniz!

Bazen ikili konuşma Eskişehir ekspres treni halayı gibi pres, pres yok artık pes şeklinde uyum içinde ve yoğunca olabilir. (Buradan Eskişehir ve çevre illerine, yürek dolusu selamlar iletiyorum).

Evet! Neden kendi kendimize konuşuruz..

Yalnızlık..

Yalnız kaldığımızda çoğu zaman bu durumu yaşarız. Mutluluk paylaştıkça çoğalır, üzüntüler paylaştıkça azalır. (buradan bu soruyu soran fenomen arkadaşımada yürek dolusu selamlar ve teşekkürler). 🖐️Sahi öyle miydi? Mutluluk paylaştıkça çoğalıyor muydu? Hayır, hayır çoğalmıyordu? Mutluluğu sevenlerinle paylaşırsan çoğalır, onlar senin mutluluğuna ortak olur.

🍀Nasıl çoğalmaz maidetta! Sen insanlara fayda olacak mutlulukları paylaşsan neden çoğalmaz?

+Sahi sen yalnız mısın! Kafanın içinde ki bu çatışma neyin nesi?

-Yoo kalabalıklar içinde yalnızlık benimkisi.. Tıpkı, denizin içinde olup, deniz dalgalarını ayıran dalga kıran misali!

Peki öyle olsun!

Güvenilir dostlar aramak

İnsan iletişim halinde olmak ister her zaman. Yalnızlığı seviyorum diyerek, kendi kendilerine konuşan insanlar bunun en net göstergesidir. Olumlu, olumsuz her şeyi paylaşacağın birilerini bulmaya çalışmak. Onlar etrafında yoksa bile o soruları kendine yöneltip cevap vermek buna güzel bir örnektir..

+ Ah be yavrum güvenden bahsetmişken; neden sen aklından geçenleri paylaşmıyorsun. 🙄 Yoksa dostun mu yok!

-Hayır, hayır dilimle dost çok bulurum.. Sabah yüzlerine güler, methiyeleri düzerim.

Sonra kendi çıkarım uğruna onları üzerim.

+Ee peki neden bu kavgan!

-Neden, neden diye sorma

Kendini bu denli yorma

Fikir Alışverişinde bulunmak

Bir iş yaparken, 'böyle olsaydı daha iyi olurdu'. Diye başlayan içsel tırmanışların vokalist yankıları liriklerinizi şaha kaldırır. Kendi, kendinize fikirler sunarsınız. Sunduğunuz fikirlere zihninizden onay kaşeleri basıp, basma kalıp düşsel lakırdılardan sıyrılan gerçekliği yamuk düzensizlikte gerçeğin ta kendisini görürsünüz.

+Maidetta sen 10 kişiye sorup, neden kendi bildiğini yapıyorsun o halde!

-Ben yanlışlarıda seviyorum iç ses

Sen inanışlarında devril, boşluklarına evril. Bir zahmet, ikinci yüzünü sıyır, ayır kendini benden sesini kes

Hislerimizi Zirvede Yaşarken

Duygularımızın en yoğun anlarında kendi, kendimize konuşuruz. Bir şeylere üzülme, bir şeylere sevinme ve dahası kırılma anlarımızda. Bizim karanlık duygularımızın fikir aydınlıkları olmuştur iç seslerimiz. Her ne kadar bazı zamanlar yanlışları sürklase etmiş olsada..

+Maidetta.. Sen duygusuz musun? Senin zirvede olan bir duygun yok ki!

-Duygularımı gizlemeyi öğrendim, bir kaç satır arasına.

Mutluluklarımı maviliklere teslim ettim bir kaç hatır safhasında.

Kaybedilen Bir Şey Arandığında

Çoğumuzun başına gelmiş olağan bir durumdur. Bir şeyi kaybettiğimiz zaman onu aramak için sorular sorarız. Bunu şuraya koymuştum, ondan sonra şunu yapmıştım vs diyerek. O günü görsel olarak hafızanızda süzerken, bir yandan yaptıklarımızı eleminize edip kaybolanı bulmaya çalışırız.

+Selam mai yine ben, sen en son mutluluk arıyordun. Buldun mu?

-Mutlulukları aramayalı çok oldu.

Beyazın masumiyetine karalar bağladık. Bir maviliğin seranatlarında dolu, dolu..

🍀Arkadaşlar sakin delirmedik!!

Farklı bir konsept oluşturmak istedim. 'İç ses', öyle sanılanın aksine kötü bir şey değildir. Bilimde gizli konuşma diye geçer. Konuştuğuzun farkında değilseniz, işitsel olarak gaipten sesler duyup birde bunu olmayan görsellerle yorumlarsanız. Üzgünüm ki sıyırma yolunda ilerliyorsunuzdur..