Her Dövme Bir Hikaye Anlatır!

Herkese merhaba,

Yıllardır KizlarSoruyor'da o kadar çok şey okudum ki, şimdi yazma sırası bende.
İlk Bence'mi paylaşmadan önce ufak bi' kendimi tanıtmak istedim.

90’lı yıllarda hepimizin severek takip ettiği Levent Kırca’nın Olacak O Kadar programının jenerik müziğindeki gibi ‘amacım kimseyi kırmak değildir.’ :)
Sadece hayatın koşuşturmasına ufak bir mola verip, ortak duygular paylaşalım ve evlerimize olaysız dağılalım istiyorum.

Kim olduğuma gelirsek;

Hayata gelişim biraz olaylı olmuş; 8 aylık ve 2 kilo 100 gram olarak doğmuş ama sonrasında arayı fazlasıyla kapatmış, ultra aceleci, sadece duygularıyla hareket eden, biraz dağınık, fazlasıyla kararsız, inatçı bir koç burcu, az uyuyan, kız lisesi mezunu, 20 yaşından beri beyaz yakalı çalışan, kendini asla sevdirmeyen bir kedisi ve aşure gibi bir müzik listesine sahip biriyim.

Tanıştığımıza çok memnun olduysak başlıyoruz!

Çocukluğumdan beri hep meraklı oldum dövmeye. İnsanların vücutlarına kazıyacak ve hayatlarının sonuna kadar onlarla birlikte yaşayacak kadar önemli olan şeyleri merak ettim.

Dövmelerinin anlamı ne? En sevdiğim soru, hayati bir soru. Cevap veriyorum; dövme yaptırmayı seviyorum anlamına geliyor :)

O zaman ben size kendi hikayemi anlatayım. Benim bütün dövmelerim ailemle ilgili.

İlk dövmemi on beş yaşımda babamı kaybettikten birkaç ay sonra yaptırmıştım. Annemin ne kadar başının etini yediğimi tahmin edebilirsiniz herhalde. Yaptırana kadar hiç susmadım. On sekiz yaşımdan küçük olduğum için annemle gidip yaptırmıştım.

İlk dövmem sağ omuzumdaki ‘babamın imzası'dır. Vefatından kısa bir süre önce yayımladığı, özel hayatında ailesinden ve dostlarından, iş hayatında meslektaşlarından ve üniversitedeki öğrencilerinden hiç esirgemediği tecrübelerini ve makalelerini bir kitapta toplamıştı. Tabi ki bende bir tane imzalı kitap kapmıştım! Kaptığım gibi kitabı dövmeciye götürdüm ve "ben bu imzayı yaptırmak istiyorum!" dedim.

İkinci dövmem sağ el bileğime yaptırdığım annemin adı. Evladına hem annelik hem babalık yapmak hiç kolay bir şey değil arkadaşlar.

Üçüncü dövmem bu sefer sol omuzumdaki babamın onlarca bestesinden birinin sözleridir. Tutkunu olduğu müzik onu üniversitede konservatuar okutsa da, kariyerinin onu daha sonra farklı bir yola sokacağından habersizdi belki de. Küçükken evde hep gitar sesiyle uyuyup uyandığımı, yemek yemediğimizde bizi karşısına oturtup gitar çalarak oyaladığını, misafirliğe gelen aile dostlarımıza gecenin sonunun ortamına göre rakı veya şarap yanında da mutlaka gitar ve Tanju Okan’a bağlandığını, birlikte gezmeye çıktığımızda yolumuzun hep bir CD-kaset satan dükkana düştüğünü hatırlarım.

Dördüncü dövmem sol ayağımın arkasında yukarıda bahsettiğim babamın kitabının ilk sayfasındaki giriş sözüdür.

‘Kazanabildiklerimle yetinen aileme…’

Çok şey anlatıyor zaten bu cümle.

Beşinci dövmem ikiz kardeşim ve benimle ilgili. Denizin arkasından doğan Güneş motifi ve altında doğum tarihimiz yazıyor. Hep birbirimizi tamamlayalım, hiç birbirimizden ayrılmayalım kardeşim ❤️

Ve son dövmem yeğenimin baş harfi. Kesinlikle sahip olunmadan bilinmeyen bir duygu yeğen sahibi olmak. Her koşulda ona örnek olabilmek için çalışmak, doğru olabilmek önemli olan.

Altını çizerek özetlersem;

Sevgimi göstermekten ve söylemekten asla çekinmem.

Dövmelerimden hiç pişman değilim, olacağımı da sanmıyorum. Pişman olursam benim problemimdir, "yaptırırken mutluydum" der konuyu kapatırım ✌️

Yeni Bence'lere kadar kendinize iyi bakın, görüşürüz 🙋🏼‍♀️