Bu Engelleri Biz Üretiyoruz: Başarıya Giden Engelli Yoldaki Engeller!

Selam başarı abideleri, selam başarının sırrını çözmeye yemin etmiş mükemmel insanlar! Bugün başarıya giden yolda bizim kendi karşımıza çıkardığımız ve atlamatmak için epey zorlandığımız bazı engellerimizden bahsetmeyi düşünüyorum. Unutmayın ki bu engelleri biz kendimiz üretiyoruz ve biz kendimiz alt edebiliriz. Haydi başlayalım...

Yanlış! Öncelikle başarının sadece kariyer veya eğitim için olduğunu düşünüyoruz

Başarılı olmak önemlidir güzeldir ama bunu normal hayatımıza yansıtmış olamaz mıyız? İş hayatımız biraz kötü durumda olabilir ama eğer mutlu bir ailemiz varsa bu bizim bir başarımız değil midir? Güzel giden bir ilişkimiz, güzel devam eden dostluklarımız varsa bu bizim bir başarımız değil midir? Bence öyledir ve eğer özel hayatımızda mutluysak bence harika ve en zor işleri başarmışız demektir. Uzun lafın kısası başarı sadece iş veya eğitim hayatı için geçerli değildir ve özel hayatımızı da kapsar.

"Birazcık başarıyı tanımlamak ve ne olduğunu aktarmak istedim ve başarabilmiş olmayı umuyorum. Şimdi engellere geçip onları bir bir atlayalım."

Şikayetçi olmayı seviyoruz

Uğraşırken en ufak bir şeyde hemen sıkılıyor ve en ufak engeli kocaman bir buz dağına çeviriyoruz. Şikayet edince içimiz rahatlıyor ve başaramadığımız her neyse onunla ilgili kendimizi avutuyoruz. Bardağın boş tarafında bulunan şikayetleri ediyoruz çünkü dolu tarafını karıştırıp başarıya ilerlemek için nedenler bulmaya çok üşeniyoruz. Bunu sen, ben, herkes yapıyor. Yapmaya da devam edeceğiz gibi geliyor bana...

Dikkat ve odağımız çok çabuk dağılıyor!

En ufak bir olumsuzluk sonucu, en ufak bir can sıkıntısı sonucu, en ufak bir stresör sonucu hemen dikkatimiz dağılıyor ve odağımız hemen değişiyor. Bunu ben çok yapıyorum mesela ders çalışırken bir anda kendimi Youtube videoları izlerken buluyorum. Bunu yapmalıyım. Buradan kendime söz veriyorum. Siz de kendinize söz veriyor musunuz?

Utangaç oluyoruz

Başarıya ulaşmak güzeldir ama kişinin tek başına ulaşması zor oluyor. Bu yolda bize yardım edebilecek kişilere danışmak, onların tecrübelerinden faydalanmak, bize yol göstermelerini sağlamak, bilmediğimiz şeyleri veya yanlış bildiğimiz şeylerin doğrusunu öğrenemek istemek en doğrusu olacaktır. İşte bizler bu yardımları almaktan utanıyoruz ama neden? Nedenini bilmiyorum valla, ama siz biliyorsanız yorumlara yazın olur mu?

Sizi bilemem ama ben üşeniyorum çünkü rahat ve konfora alıştım ya siz?

Biz gençler alıştık rahata vallahi, bundan nasıl kurtulabileceğimiz hakkında bir fikrim yok. Özellikle bu pandemi döneminde yatmaya o kadar alıştım ki sıradan derslerimi bile halletmeye üşenir oldum. Siz öyle misiniz? Öyle olmayın çünkü bu sizi başarıdan uzaklaştırır. Ben kötü biriyim, benim gibi olmayın!

Her yerde özgüven olurda burada olmaz mı?

Buradan önce saydığım bütün maddeler ve bundan sonra sayacağım bir madde dahil her şeyin temel yapısı özgüven kavramına dayanır. Özgüveni düşük olan biri asla başarılı olamaz ve elbette pürüzler ile karşılaşır ve bu hayatın yazılı olmayan kuralıdır bence. Özgüven sahibi bir insanın konuşma tarzı bile farklı değil midir? Evet öyledir. Özgüven sonradan kazanılan bir şey bence ve eğer bu konuda bir sıkıntı yaşıyorsanız, bunu aşmak sizin elinizde.

Geçmişe takılıyoruz ve orada kalıyoruz

Her şey olabilir, eski sevgiliniz, eski arkadaşınız, eski başarısızlıklar falanlar filanlar silsilesi içerisinde geleceğimizi unutuyoruz ve geçmişimizde kayboluyoruz maalesef.

"Bunları yapmanın sana veya bana bir faydası yok, sadece zararlı çıkarız ve geleceğimizi kendimiz yıkarız böyle olursak. Geçmişi unut ve geleceğe bak!"

Başarıdan söz ederken galiba bir bence daha yazmayı başardım ve sonuna geldim. Okuyan veya okumayan herkese teşekkür ederim.

Hoşça kalın...Mutlu kalın...🎈

#TedBence