En Çok Değer Verdiğiniz Kişi, Sizi En Fazla Yok Etme Potansiyeline Sahiptir!

"Kimseye hak ettiğinden fazlasını vermeyeceksin. Aksi taktirde; ya kendini kaybedersin, ya da onu!" Karşımızdaki kişiye değer verme konusunda ipin ucunu kaçırdığımız zamanlar illaki oluyor. Pişmanlıklara sebebiyet veren bu durum kişinin kendisini sorgulamasını sağlıyor. Dönüp değer verdiğiniz insana bakıp gerçekten bunu hak etmediğini görüyorsanız kendinizi affetmeniz pek güç olacaktır. Değer verilen kişiden aynı değeri görememek hayatın çok kötü bir sillesi olsa gerek. Tokat gibi yüzünüze çarptığında göz yaşlarınızı içinize akıtırsınız. Yazdığım 20. bence olmasının şerefine; tüm bencelerimi keyifle okuyup geri dönüş sağlayanlara ayrıca teşekkür ediyorum. "Çok uzun yazıyorsun kimse okumaz..." diyenler var biz Türk insanı olarak kitap okuma alışkanlığını bile (tam anlamıyla olmasa da ) zar zor edinmişiz zaten. Bencelerimin okunup okunmamasını çok önemsemiyorum, sadece içimden geldiği gibi yazmak istiyorum bazen. Burası da benim defterim oluyor öyle anlarda. Hemen konuya geçiyorum o halde keyifli okumalar şimdiden.

Yaralıyor be. Ne bileyim, karşılık beklemeden de bir şey yapılmıyor bu dünyada. Değer verdiğin kişiden de aynısı kadar bir değer bekliyorsun.

İnsanız sonuçta karşılık bu kadar masumane oysa ki. Sadece verdiğiniz değerin tıpkısını geri istiyorsunuz. Boş yere değer vermek kendinizden eksiltmektir çünkü. Karşı taraf size aynı doğrultuda bir değerle yaklaşmıyorsa sürekli kendinizi tüketirsiniz. Bir süre sonra içi bomboş kalmış, duyguları sömürülmüş insan kabuğu haline gelirsiniz. Değer görebilmek için değer verin aklınızdan hiç çıkarmayın bunu.

İncitir. Sonunda değer verilenle ayrılığı getirir.

O çok değer verdiğiniz, yere göğe sığdıramadığınız insanın sizi gram umursamaması kalbinizi incitir. Birlikte iken duyulan acıdan daha az acıyı yaşamak adına seçilir ayrılık ve yokluğunuz da değerinizin anlaşılmasını beklersiniz. Bu bekleyiş belki bir ömür sürecek ama kesinlik tamamen bilinmezlikten öte geçmeyecektir. Sevdiğiniz insanların kıymetini vakit geçmeden bilin aksi halde hayat çok kısa.

Fazla değer verdiğinin göstergesidir.

Eğri oturup doğru konuşmak ister misin? Değmeyecek insanlara sırf iyi niyetini suistimal ettirmek adına verdiğin değerler seni ne hale getirdi gördün mü! Hayatta hep bir kural vardır kimseye fazlasını vermeyeceksin. Her kim olursa olsun fazlasını hak edecek kadar değerli değildir. Belli ölçütler koy kendine kimseyi sevmek zorunda değilsin. İnsanlar senin verdiğin değerin büyüklüğüne göre seni harcarlar. Ruhun bile duymaz kendini hırpalar durursun.

Ya daha az, ya da daha fazla değer görürsünüz, verdiğinizden ya da beklediğinizden. Daima böyledir bu.

Zira hayatın terazisi yoktur, değer algılarımızı şekillendiremiyoruz. Hep bir kopukluk aksi yönde ilerleme kaydediyoruz. Eğer ki sorgularsanız vardığınız kanı net biçimde sizi tatmin etmeye yetecektir diye düşünüyorum. Kendinize öncelikle şunu sorun; ben karşımdaki kişiden ne bekliyorum? Evet, ne bekliyorsunuz ondan sizin hayatınızda ne kadar yer tutuyor? Böyle bir kişi sizin için her şeyi yapmaya hazır mı ki değer atfetmeniz gerekiyor? Soruları kendinize sordukça bakış açınız sağlıklı yönde etkileşime geçecektir. Dengeyi siz ayarlayacaksınız unutmayın.

Şu olay acıtıyor insanı;

Birini hiç kırmıyorsun, devamlı saygı gösteriyorsun, arkadaşlığın dibine vuruyorsun, bir kez bile çıkar düşünmüyorsun ama gel gör ki senin verdiğin değer, onu hor gören, aşağılayan, çıkarı için kullanan başka biri senden daha değerli oluyor. Öküz oturdu böğrüme resmen, ben bunu hiç anlayamıyorum. Değer vermediğiniz zaman kıymete biniyorsunuz resmen. En ufak ilginizde insanlar size nankörlük edip sonra da samimiyetsizce ilişkilerine devam edebiliyorlar. Kedilere nankör diyen insan dönüp kendine bakmalı. Yer yüzüne gelmiş geçmiş en büyük nankörlük timsali düşünen primatlar...

İnsanı içten içe kemiren bir şey bu.

Herkes yaşamıştır illaki bunu hayatında bir kez bile olsa. Hevesin kursakta kalması kadar trajik olaydır işin aslı. Bunu hissettikten sonra değer vermeye devam etmek gereksizlik, değer vermeyi bırakmak ayrı bir dengesizlik. Çünkü bir insana onun değer vermemesinin koyacağı kadar değer veriyorsan bunu kesip atmak canını bir hayli yakacaktır. Pek karşılık göremeden buna devam etmek de bile bile lades gibi. Karışık durumların içinde buluyorsunuz kendinizi. Hani insanlardan uzaklaşma isteği bir kafa dinginliği hissetme ihtiyacı geliyor ya bazen, işte bu tam da onun için ideal.

Ki bana göre de karşınızdaki değer verdiğiniz kişinin kendine zerre değer vermediğini gösteren tavır.

Verdiğiniz değerin kıymetini anlamayıp burun çeviren insan bu hayatta değer verilmeyi gram hak etmemiştir. Böbürlenip kendini hallere sokması en somut örneğidir. Kişi önce kendi benliğine saygılı olacak, sevecek, değer verip değer görecek. Böyle insanlar beni ifrit eder kendi farkındalığını bilmiyorsan ben sana neden değer verip onore edeyim ki? Kendini özünde değersiz hisseden birine değer verirseniz sizden uzaklaşacak, sizi hor görmeye başlayacak ve saygısızlaşacaktır.

Sonunda daha çok üzülmeye başlıyor insan.

Önlemini baştan almak gerekiyor ama yapamıyoruz. İnsan sevince karşısındakini üzmemek için kendinden vazgeçiyor. Hayata küsüyorsunuz algılarınız tamamen kapanıyor. En kötü yanı da değer verdiğiniz insanlara değmediğini gördüğünüzde tüm insanlığı tek bir ön yargıya hapsetmek oluyor. Canı yanan insan fevri davranır can yakar belki de.

Ne zor durumdur o. Kendinden ödün vere vere değer verirsin o ne yapar peki sana üzüntü sıkıntı verir.

Üstelik karşına alıp "Sana o kadar değer veriyorum bana yaptığına bak." diyemezsin. Desen bile cevabı bellidir "Vermeseydin." Evet bu kadar basittir işte tek lafa sığdırabilir. Başınızdan aşağıya dökülen kaynar sular değildir aslolan çok sevdiğiniz insanın sizin duygularınızla birebir oynamasıdır. Ve hiçbir şey olmamışçasına davranmasıdır. Saç baş yoldurtur siz yine de yolmayın, yazık etmeyin kendinize.

Yeri gelir o kişiyi kendinden hatta onun kendini düşündüğünden daha çok düşünürsünüz.

Bakın değer verdiğiniz insanı kendinizden bile daha fazla düşünmeyin. Bir kere doğanın mantığına ters kişi öncelikli olarak benliğini düşünmelidir. Siz eğer ilk etapta başkalarını düşünüyorsanız verdiğiniz değerde bu bağlamda artacaktır. Haliyle karşı taraf biraz çakalsa da (ki günümüzde çoğu kişi böyle) değerinize karşılık vermek şurada dursun, sizin verdiğiniz değerle bir güzel de oynayacaktır. Masallara inanmayın artık yaşınız büyüdü. Önce bencillik yapıp kendinizi düşünün sonra karar verirsiniz değer verip vermeyeceğinize.

Birine vazgeçilmez olduğunu hissettirdiğiniz an vazgeçeceği ilk kişi siz oluyorsunuz.

Kimse vazgeçilmez değildir düşündüğünüz kadardır hepsi. Ayaklarını yerden kesmeyin boş yere bırakın yollarından ilerlemeye devam etsinler. Pohpohlanmayı seven insanlar değeri gördükçe kendilerini "etkiye tepki" prensibinin girdabında hissederler. Aldıkları değer ne kadar çok olursa kişiliklerindeki vazgeçilmezlik hissiyatı da o kadar artıyor.

Karşı taraf için ne kadar değerli ya da değersiz olduğunuzu zaman içinde anlayıp ona göre değer güncellemesi yapar, yolunuza devam edersiniz.

Bir insana verdiğiniz değerin, onun gerçekten değerli olmasıyla ya da bunu hak edip etmemesiyle hiç ilgisi yoktur. Değer vereceğiniz insanları kendiniz seçersiniz ve bunu yaparken çoğu zaman ne durumda olduklarına aldırmazsınız.

Bunun adı tam olarak 'değer yüklemesi'dir. Yani ona verdiğiniz değerin kaynağı siz olduğunuz için asıl değerli olan karşınızdaki değil sizsinizdir. En azından bir süre öyledir.

Ama şunu da göz ardı etmemek gerekir. Birine gereğinden fazla değer verirseniz eğer (artık sürekli kendinizden verdiğiniz için) siz değer kaybetmeye başlarsınız ve onun gözünde ona verdiğiniz değer ölçüsünde değersizleşirsiniz. Soylu ve tutkulu başlayan pek çok yakınlaşmanın son derece sefilce sonlanmasının en büyük nedeni de işte bu durumdur.