Kumdan adam olup dalgalar ile savaşmak...

İçinde delici ve kesici materyallerin bulunduğu hiç hoş olmayan bir sahilin kumcukları gibi değerli olan kitleye selam olsun.

İdrakinizi mıncıkladıktan sonra konumuza uygun bir girizgah çiziyoruz çomağımız ile dalgalar gelmeden hızlı bir şekilde.

Her daim kendimizi "en" olarak gördüğümüzden dolayı yıkılmaz kale gibi hissedebiliyoruz oysa gerçek sanılarımızdan öte bir çizgi çeker gerçeklik adında ve hafif acımsı biber tatında. Bir birine yabancı kelimeleri böyle deli bağlar gibi birbirine bağlamak adetim değildir ama pek bir yakışıyorlar somurtkan somurtkan ip gibi dizilince keratalar.

Mevzuyu suladığımız yeter bu kadar su bu mevzuyu haddince yaşatır ve açılmasına yardım yataklık eder.

Kimse bizi anlayamıyordur mesela...
Kimse bizim yaşadıklarımızı yaşamamıştır mesela...Kimse bizim kadar sevmemiş ve bizim kadar haksızlığa uğramamıştır mesela...
Kimse bizim değerimizi bilememiştir, kimse bize hak ettiğimizi verememiştir...
Kimse bizim kadar çalışmamıştır, kimse olaylara bizim gibi bakmamıştır...

Bunlarla kumsalı doldurabiliriz elimizdeki çomak yardımı ile ancak sen idrak ettin aslında çomakladığım mevzuyu da çaktırmıyor ve üzerine almıyorsun zannımca.

Zan ile sanı ile yaşamak doğru değildir benim nazarımda gerçi benim nazarımın kriter olma durumu hasıl olmadı henüz insanlığa, belki daha sonra.

Kumdan kaleleri bilirsin o kadar uğraşırsın, hayalinde sarayı yapmaya çalışıp genelde bir kumsala kondu bırakırsın öbek şeklinde ama yinede sen yapmışsındır.

Hesap edemediğin hadisenin adı dalga.
Sahili bilmiyorsun, sen gittiğinde kumsala kondunu yaptığın noktaya dalgalar gelmiyordu ancak o sahili bilenler ara sıra dalgaların şiddetlendiğini ve nereye kadar geleceğini biliyordu.

Bilmediğin bir dünyada devamlı kırılan hayallerinin olması aslında bu yazının içinde bulabileceğin nedenlerden kaynaklı amma "biz her şeyin doğrusunu biliyoruz" durumunda olduğundan pek bulma niyetinde olacağını sanmıyorum.

Kumdan adamlarız aslında...
Bugüne kadar yıkılmadıysak dalganın şiddeti henüz artmamıştırda ondan.
Daha uzatmayacağım çomakım ve ben yorulmadık amma okuyanında canını sıkmayalım ve kulaklarımız çınlamadan bir geceyi daha gömelim boğazın soğuk sularına.

Ah be kamusu vah be oyu...
Bir türlü sevemedik bir birimizi.
Belki bir başka dünyada.