Ben henüz 19 yaşıma girmiş bir genç kızım. Çok güzel bir ailem, sevdiğim arkadaşlarım, başarılı olduğum bir okulum var. Annem dünyalar tatlısı bir kadın. Babam ise önümüze dünyaları seren bir adam. Biz küçükken babam yurt dışına çıktığında, tüm maaşını bizi mutlu etmek için sadece oyuncağa yatırır. Eve geldiğinde de bize nasıl oynandığını öğretirdi. Yeri geldiğinde bizimle oynardı bile... Arkadaşlarım arasında hep kıskanıldım. Her şeye sahiptim. Yurt dışına istediğim zaman çıkabilir, istediğim yere istediğim zaman gidebilirdim. Annem de babam da okumuş, eğitimli insanlardı. Tüm çevrem ailemizi kıskanırdı.
Çünkü onlar ailemizin gerçek yüzünü hiç görmemişti...

Diğer kızların hayalleri vardı. Kimisi beyaz atlı prensini bulacaktı, kimi, güzel bir aile kuracaktı kimi ise kendini geliştirip tanınmış bir insan olacaktı. Benim ise tek bir hayalim vardı. Bir an önce o evden kurtulmak.
Dışarıdan ne kadar nankör görünüyorum değil mi?
Siz hiç en küçük bir hatanızda tekmelendiniz mi?
Hiç üzerinizde sopa kırıldı mı?
Siz hiç okula patlayan dudağınız, yolunmuş saçlarınız ve morarmış yüzünüzle gittiniz mi? Dışarıdan mükemmel görünen babam evin içinde bir anda canavara dönüşebiliyordu. Dışarıda tam bir hanım efendi gibi davranılan bana türlü küfürler ve türlü işkenceler yapabiliyordu. Küçüklüğümüzden beri anneme yaptığı gibi... Annem sesini sırf bizim için çıkaramıyordu. Cinnet geçirip karısını ve çocuklarını parçalara ayıran adamları gazetelerde görmüşsünüzdür. Aslında severek evlenmişlerdi. Fakat kimse karşısındakinin ne kadar değişeceğini ön göremezdi.
Ben ise artık erkeklerden tiksinen, onlara güvenmeyen bir insandım...

Empati, ülkece beceremediğimiz bir olgu olduğu için gerçek hayatlardan bazı hikayeler sunmak ve misal vermek istedim.
Bu benim hikayem değil fakat, bu tür olaylar her gün binlerce kadının ve çocuğun başına geliyor. Biz sadece haberlerde izlediğimiz kadarını biliyoruz. Ailelerin içlerinde neler yaşadığını göremiyoruz. Bunun gibi dışarıdan mükemmel görünüp de evinde ailesine şiddet uygulayan binlerce erkek var. Acı olan tarafı ise bunların bir çoğunun okumuş ve "eğitimli" olmaları.
Ne güzel söylemiş Fuzuli:
Mey biter saki kalır. Her renk solar haki kalır. İlim insanın cehlini alsa da, hamurunda varsa eşeklik; baki kalır.

Bir köpeğim var. Alman Kurt köpeği. Ne kadar zeki ve sadık olduğunu bilirsiniz. K9 köpekleri bu cinsten seçilir. Biri bize zarar vermeye çalışırsa gözünün yaşına bakmaz. Babama ve bana çok bağlıdır. Bir gün Babam bir şey denemek istedi ve bana vuruyormuş gibi yaparak ağlama taklidi yapmamı, kaçmaya çalışmamı söyledi. Dediğini yaptım.
Bir başkası olsaydı parçalardı belki ama sevdiği bir insan yaptığı için ve başka bir sevdiği insanın ağladığını gördüğü için önce birkaç kez havladı, ağladı, patisiyle babamın elini çekmeye başladı. Başaramayınca ceketinden çekerek benden uzaklaştırmaya çalıştı.
Bir hayvandan bahsediyorum. Hani o akılsız diye nitelendirdiğimiz canlılardan...
Demek ki bazı insanlar o küçümsediğimizden hayvandan da aşağı...
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Cinsel Yaşam
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar