Telefonuyla Yapışık İkiz Olan Kişilerin Ruh Halleri

Telefonla yapışık ikiz olmanın nedeni bir faniyken gözlenen durumları anlatmak istedim sizlere.

Telefon ellerine yapışır

Nöbetçi asker modunda, sürekli telefonun başında nöbet tutarlar. Olur ya belki arar. Ararsa 1 saniye içinde açmama gafletine kapılmamalı değil mi?

Telefonsuz WC'ye bile giremezler

Ararsa ya da yazarsa çat diye yanıt yazmak isterler. İşi telefonu WC'ye taşımaya kadar götürürler.

Uyurken bile, son ayar açıktır telefonlarının sesi

"Ah, ararsa gecenin 2'sinde bile olsa uyanmalıyım, yanında olmalıyım" ve türevi cümleler sebebiyle geceleri de kapanmaz telefonlarının sesi ve yanı başlarına kıvrılıp uyurlar telefonlarının.

Telefonlarına mesaj gelince kalp krizi geçirmeleri muhtemeldir

Beklemedikleri bir anda yazarsa "İnanamıyorum yazdı vallahi yazdı!" diye düşünüp şaşkınlıkla karışık sevinçle küt diye bayılabilirler.

Gelen mesaj, reklam mesajıysa içlerinden küfredebilirler

Kalp krizi geçirten mesaj şayet; reklam mesajıysa, içlerinden sayarlar da sayarlar! "Ne diye insanların duygularıyla oynuyorsunuz?" diye bas bas bağırıp numarayı engellerler. Oynamasına müsaade etmezler kendileriyle, reklamların dahi.

Ararsa heyecandan konuşamayabilirler

Ararsa bir süre şaşkınlıklarından sessizleşebilirler. Sonuçta her zaman olan bir şey değil, haklılar bir yerde.

Mesaj yazarsa titreyen ellerinden dolayı gecikebilir yanıtları

"Yazdı, kalbim duracak!" der suretleri. Elleri titrer, yüklü heyecan dalgası dolayısıyla. Titreyişi noktalanana kadar beklerler, bu yüzden biraz geç yanıt yazabilirler.

Görüntülü ararsa direkt ambulansı arayın, gidicidir gidici

Görüntülü ararsa tüm kaygıları sona erer, onunla huzura erer, yüzü güler. Tab,i yüksek doz heyecandan hayatlarını kaybetmezlerse.

Çat kapı çıkar gelirse, vasiyetname yazmadığına hayıflanabilir

Heyecandan eli ayağına dolaşır, ne yapacağını şaşırır. "Gelmiş bu bir mucize!", diye düşünüp kendilerini olağanüstü hissederler.

Üzerine titrerse, kendisini çok değerli hisseder

O ilgiyle koşarsa, değerli hisseder kendisini. Yüzleri güler, gözleri parlar ve dilleri sevgi dolu sözcüklere aşina olur.

Mahrum bırakırsa kendinden, derinden özler

Varlığının verdiği mutluluk gibi, yokluğu da hüzünlere gebedir. Olmadığı her an özlemle dans eder.