Hayata Yalnız Yaşayan İnsanların Penceresinden Bakın!

Kapıyı açacak kimseleri yoktur

Kapıyı her zaman kendi anahtarlarıyla açarlar. Ola ki anahtarlarını kaybettiler ya da bir yerde unuttular; "Akılsız başın cezasını ayaklar çeker!" durumu devreye girer.

"Hoşgeldin" "Güle güle" diyecek biri de yoktur

Kapıyı açacak kimseleri olmadığından "Hoşgeldin" ya da "Güle güle" diyecek kimseleri de yoktur. İşe, bir güler yüzden mahrum giderler. Ama kendi gülüşleri her zaman bakidir.

"Yola çıkınca her sabah bulutlara selam ver.

Taşlara, kuşlara, atlara, otlara, insanlara selam ver.

Sonra çıkarıp cebinden aynanı

Bir selam da kendine ver.!"

Masaya hep tek kişilik tabak, çanak...

Masaya hep tek kişilik tabak, kaşık, çatal koysarlar da; benim gibi enteresan bir kişilikseler sıkılıp bir tabak da hayallerine hazırlayabilirler 😁

Sıkılınca kendi kendilerine eğlenebilirler

Sıkılınca kendi kendilerine gülmeyi eğlenmeyi gayet iyi becerirler. Hatta o kadar kaptırırlar ki kendilerini, yalnız olduklarını unutup mutluluğun yanağından makas alırlar.

Bazen de tek kişilik dev kadro olurlar

Tek kişilik dev kadro olarak tüm kötü duyguları süpürürler! Hiçbir şey kalmaz geride. Kendileri çalar, kendileri oynar.

Sinirliyken hınçlarını kendilerinden çıkarırlar

"Ah çok sinirliyim, gel de bir hıncımı çıkarayım" diyebilecekleri bir kobayları yoktur onların. Sinirlendiklerinde kendiyle hesaplaşırlar.

En yakın arkadaşları yine kendileridir.

Dertler derya da olsa, içlerindeki acıların ucu bucağı görünmese de, geçerler aynanın karşısına ve yewa yewa diye kaptırıp kendilerini dans pisti olarak gördükleri koridorlara atarlar ellerinde saç fırçası.

Sadece kendi sevdikleri yiyecekleri yaparlar.

"Bugün ne yapsam!" kaygısına düştüklerinde sadece kendi sevdikleri yemekleri yaparlar. Tutup da Uvuvwevwevwe Onyetenyevwe Ugwemuhwem Osas'ın sevdiği menüyü bilmelerine gerek yok. 😄

Evlerini istedikleri gibi dağıtıp saçabilirler

Evlerini çorbaya da çevirseler, kimseye verecekleri hesapları yoktur. İsterlerse kırlentleri ocağın kenarına koyarlar isterlerse de; abur cuburlarını salonun ortasına saçarlar. Kim ne diyebilir ki? Ya dizaynları öyleyse!

Evi çöplüğe çevirseler de kimsenin ruhu duymaz

Ohh gel keyfim gel, çöplerin içinde sefilliğin dibine vurmak gibisi var mı? Çöpleri ister yerlere atarlar halı niyetine, isterlerse de duvara asarlar çerçeve niyetine. Komşular belediyeyi aramadığı sürece sorun yok. 😄