Kahve sessizlikte tek başına mı güzel, yoksa muhabbetle mi ☕️?

Kahve tek başına sessizlikte de güzeldir, muhabbetle de… Ama asıl farkı yaratan, karşındaki insandır. Bazen bir fincan kahve, sessizliğin içinde kendi düşüncelerine eşlik eder; kimse konuşmaz ama her şey yerli yerindedir. O sessizlik rahatsız etmez, aksine iyi gelir. Bazen de kahve, muhabbetle anlam kazanır. Laf lafı açar, zaman nasıl geçtiğini anlamazsın. Kahve soğur ama sohbet ısınır. İşte o anlarda kahve sadece bir içecek değil, paylaşılan bir ana dönüşür. Ama yanlış insanla içilen kahve ne sessizliği taşır ne muhabbeti. Sessizlik ağır gelir, sohbet zorlanır. O yüzden kahvenin tadını belirleyen fincan değil, karşındaki insandır. Doğru kişiyle kahve her hâliyle güzeldir; yanlış kişiyle en güzel kahve bile eksik kalır.

Kahve sessizlikte kendi başınayken içilen bir içecektir. Muhabbet eşliğine uygun olmaz. Derinsel bir anlamı vardır bir kahvenin. Kimi zaman geçmişe götürür; kimi zaman yaralarına merhem olur.

• Kahve genellikle tek başına sessizlikte çok güzel gider. Ancak, yanımda iltifatlarımdan hoşlanıp, iltifatlarımla şımaran bir kadın varsa...