Kahve içerken uzaklara dalmak yazısız bir kural mıdır?

Evet kahvenin maksadi budur zaten sade olmasinin anlamini şekerli içen anlamaz. Acı dir her yudumda acını çeker götürür. Türk kahvesine şeker atmak aslında ihanettir

Aslında evet kahve içerken uzaklara dalmak, yazılı olmayan ama birçok kişi tarafından içselleştirilmiş bir “sessiz anlaşma” gibi.

Sanki kahve fincanı eline alınca, zaman bir an durur. Dış dünya biraz silikleşir, iç dünyan biraz daha görünür olur. O ilk yudumla birlikte düşünceler akmaya başlar: geçmişten bir anı, özlenen bir yüz, yapılacak işler, belki bir hayal… Kahve, zihnin kıyısında bekleyen düşünceleri kıyıya çağıran bir içecek sanki.

Hiçbir kural kitabında “kahve içerken düşüncelere dalın” yazmaz ama:

Parkta bir bankta oturup kahve içen biri genelde suskundur.
Balkonda kahveyle güne bakan bir insanın bakışları genellikle uzaklardadır.
Bir kafede yalnız başına kahve içen biriyle göz göze geldiğinde, onun orada sadece kahve içmediğini, bir şeyleri düşündüğünü fark edersin.
Yani bu bir alışkanlık değil, bir ritüel.
Bir tür içe dönme anı.