Erkek arkadaşımın arkadaşlarıyla beraberken beni unutması normal mi?

Ben unutulduğumu düşünüyorum ve değersiz hissediyorum..

Nasıl sınayabilirim ki ?

Deneyeceğim, önerin için teşekkürler..

o günde 10-12 saat belki bazen daha fazla saat arkadaşlarıyla vakit geçiriyor hem de kızlı erkekli bir grupla. bense 4-5 saat anca takılıyorum kızlarla. sınamam nası mümkün olabilir mi? arada bir teselli mesajı atıyor, bunu da teselli vermek tamamen unutuyorum seni demek için yapıyorum demişti. tüm gün aklında oluyormuşum. ama ben azıcık ilgi görmediğinde sevilmediğini düşünen bir insanım. böyle yapması kalbimi o kadar kırıyor ki söyledim ona bunu. konuştuk ettik, yapmamaya çalışıyorum dedi. buluşmadığı günler ona acayip alan tanıyorum. ders çalışması gerekiyor, yiğenleriyle oynaması gerekiyor, yemekler yemesi gerekiyor, oraya gitmesi şunu yapması uyuması gerekiyor. benle anca üç dört saat konuşuyor, hani bu da zorlamayla falandır. insanların meşguliyetleri ve kendilerine tanınması gereken alanları olduğunu biliyorum. ilgisiz kaldığımda kalbimin kırılmaması için elimden geleni de yapıyorum. seviyor çünkü elinde olsa böyle yapmaz diyorum. hatta bu durumlara takılmamak için ben de arkadaşlarımla buluştuğumda yazdığı mesajlara dışarıdayım ha şöyle yaptık şimdi şuraya geçicez tarzı mesajlarımı kestim. günümü eve döndüğümde anlatıyorum.

ama bir insanın sık sık onca saat buluşuyor olması, aklında olduğumu söylese bile bir laf karnımı doyuramaz, iki üç mesajla beni geçiştirmek ve susturmak istemesi görmezden gelmesini istemiyorum. koronavirüs sebebiyle aylar sonra bugün arkadaşlarıyla dışarı çıktı, beş saat oldu çıkalı daha az önce şunu yapıyoruz diye iki kelimelik mesaj atmış. ben mesajlaşalım demiyorum. gününü de anlatsın demiyorum. bugün hasretleşmek için böyle yapıyor onu da biliyorum, arkadaşlarıyla eğlensin eğlenmesin de demiyorum. hoşuma gidiyor kendiyle vakit geçirmesi, sıkıntılarını unutması ve kafa dağıtması. ama bir insanı normal günlerinde, onca saat boş bırakıyosan o insanı umursamıyosundur. normal bir gününde beş saat bile dışarı çıksan en azından on dakkanı sevdiğin insana ayırabilirsin telefondan. telefon adam yemiyor. bir mesaj attı diye yanındaki onunla dalga geçecekse eğer bu karşısındakine onun da aynı şeyi yaptığını gösterir. o zaman gitsin arkadaşlarıyla evlensin? yüreğim o kadar sıkışıyor ki onun beni unuttuğu zamanlar, belki de hastalıklı biriyimdir. ama nosnormal bir arkadaştan ne farkı kalır? ki nosnormal bir arkadaşın bile seni unutmasının sınırı vardır. suratımı asmamı da, tribimi de sonuna kadar hak ediyor. eve geldiğinde yorgun düşüp uyuyup tüm işlerini aksatıyor, çalışması gereken dersine çalışamıyor sonra da çalışamadığı için stres oluyor diye bile üzülüyorum ben onun yerine. herkesin sosyal hayatı var. herkes herkese bu konuda saygı duymak zorunda. ama o fazla saygı bekliyor kendinden. buna saygı duymak zorunda mıyım? onu seviyor olsam bile?