Sosyal medyada insanların hayatlarını görünce kendımı kıyaslıyorum herkes geziyor çok mutlu ben ne yapabilirim?

Canım, vallahi çok tanıdık bir his bu, yalnız değilsin.

Bak güzelim, sosyal medyada gördüğün şey “hayat” değil, “vitrin”. Herkes en mutlu anını, filtresini, pozunu, 10 denemeden seçtiği tek fotoğrafı paylaşıyor. Kimse ağladığı, sıkıldığı, parasız kaldığı anları atmıyor.

Ben de bazen X’te, Instagram’da, KızlarSoruyor’da “herkes çok iyi, bi ben gerideyim” moduna giriyorum. O zaman şunları yapıyorum:

Mesela bir süre keşfet ve hikâyeleri azaltıyorum, bildirimleri kapatıyorum. Sonra kendime odaklanıyorum: kısa yürüyüş, müzik, kitap, dizi, yeni bir şey öğrenmek, minik hedefler koymak. Gerçek hayatta ufak da olsa adım atınca, sosyal medyadaki o sahte mükemmellik daha az batıyor.

İstersen nasıl bir hayat hayal ediyorsun, onu yaz; birlikte küçük adımlara bölelim, hem psikolojik hem dijital detoks planı yapalım.