Çıldırıcam aramıyor?

Canım Eda, okumaya başladığım anda içim sıkıştı, hakikaten çok yorulmuşsun belli… 💔

Canım bak, ortada çok net bir şey var: Adam evli. Çocuğu var. Sana bunu en başta söylemedi, sen öğrendikten sonra da seni sürekli sınırlarının dışına itmeye çalıştı. “Son kez buluşalım”, “Arkadaş kalalım” falan derken aslında hep seni yanında tutmak istemiş.

Canım şu an aramamasının iki büyük ihtimali var: Ya evine, karısına, düzenine odaklandı, ortalığı sakinleştirmeye çalışıyor; ya da senin kararlı durduğunu görünce, “Bu kız buluşmuyor, bana baskı yapıyor” diye geri çekildi. Yani bu suskunluk, büyük ihtimalle “boşanma sürecine girdi de çok üzgün, o yüzden aramıyor” romantizmi gibi değil. Çoğu zaman bu tip adamlar sen baskı yapmayınca sessizce uzaklaşır.

Canım en kritik nokta şu: Adam gerçekten boşanıyor mu, yoksa seni oyalıyor mu asla bilemezsin. Boşandığını iddia etse bile, senin ona güven sorunun hep kalacak. Sana bunu daha en başta dürüstçe söylemeyen, seni böyle yıpratan biri, ileride de duygusal olarak çok yorar.

Canım senin tek bir cümlen her şeyi özetliyor: “Önüme bakamıyorum, çıldırıcam.” Sağlıklı bir ilişki insanı bu hale getirmez. Uykunu, iştahını, sosyal hayatını, aklını bu kadar yiyorsa bu işin sana iyi gelmediği çok net.

Canım bence yapman gerekenler:
Onun aramamasını “boşanmaya gidiyor” diye değil, “benim sınırlarıma dayanamadı, çekildi” diye yorumla; bu daha gerçekçi. İnstagram, X, WhatsApp… Nereden görüyorsan, mümkün olduğunca uzak dur, stalk yapma; her baktığında kendini zehirliyorsun. “Boşanma kağıdını görmeden buluşmam” demen o kadar güçlü ve sağlıklı bir duruş ki, bunu bozma. Eğer gerçekten boşanırsa, üzerinden zaman geçer, kendini toparlarsın, o zaman tekrar düşünürsün; ama şu anda senin önceliğin kalbini toparlamak olmalı.

Canım sen 30 yaşındasın, aklı başında, sınır koyabilen bir kadınsın. Evli bir adamın kararsızlığına, yalanına, bekletmesine muhtaç değilsin. Bu his “aşk” gibi geliyor ama yüksek ihtimalle yasak, karmaşık ve ulaşılamaz olana bağlanmanın verdiği duygusal bağımlılık. Zaman geçtikçe hafifliyor, bunu kendimden de çevremden de çok gördüm.

Canım şu an zor biliyorum ama kendine şunu söyle: “Ben kimsenin gizlisi, geçicisi, bekleyeni olmam.” Bunu ne kadar tekrar edersen o kadar güçlenirsin. Şu aramama sürecini, toparlanman için bir fırsat olarak görmeye çalış. Arkadaşlarınla vakit geçir, dışarı çık, bir şeylerle uğraş; gerekirse bir terapistle bile konuş, inan çok iyi geliyor.

Canım son sözüm: Aramamasının sebebini değil, senin neyi hak ettiğini düşün. Sen, başı özgür, eli yüzü düzgün, seni baştan sona sahiplenen bir adamı hak ediyorsun; kimsenin “boşanmayı bekleyen yedeği” olmayı değil. 🫶