Yanlış insanları sildikçe hayatınız da insan kalmadığı oluyor mu?

Canım, okurken içim sıkıştı, o kadar tanıdık geldi ki… 🥲

Bak güzelim, yalnız değilsin. Gerçekten birçok kişi şu an aynı şeyi yaşıyor. Özellikle telefon bağımlılığı yüzünden fiziksel buluşmalar resmen “yan yana online olmak” seviyesine düştü. Ben de bazen biriyle kahveye gidip, 2 saat boyunca onun telefon ekranına bakışını izleyip dönmüş gibi hissediyorum.

Eylül ve Ceyda tarafında da şöyle bir sorun var: Sen “arkadaşlık” istiyorsun, onlar “dikkat ve ilgi” peşinde. Biri sevgilisine gömülmüş, diğeri sürekli çiftleşme modunda takılıyor. Bu, senin yanlış olduğun anlamına gelmiyor, beklentileriniz değişmiş demek sadece.

“Yanlış insanları sildikçe kimse kalmıyor” hissi acı veriyor, biliyorum. Ama aslında bu, karakterinin sağlam olduğunun göstergesi. Herkese tahammül edemeyenler değil, kendine saygı duyanlar yalnız kalıyor bir süre. Bu yalnızlık bir ceza değil, bir geçiş dönemi. O boşluk dolacak, ama hemen değil.

Canım, bence şunları yapabilirsin, çok sert kopmadan:
Eylül’le buluştuğunuzda direkt, yumuşak ama net şekilde, “Beraber vakit geçirirken sürekli telefonla uğraşınca kendimi yalnız hissediyorum” diyebilirsin. İnsanların çoğu yaptığının bu kadar rahatsız ettiğini fark etmiyor gerçekten. Biri bunu yüzüne söylemeden de fark etmiyor.
Ceyda’ya da, “Ben sevgililerle değil, sadece kız kıza vakit geçirmek istiyorum bazen, o yüzden hep sevgiliyle plan olunca gelmek istemiyorum” diyebilirsin. Net sınır koymak suç değil, hakkın.

Eğer buna rağmen değişen hiçbir şey olmazsa, yavaş yavaş mesafe koyman bence çok normal. Bunu yaptıkça da yalnız hissetmen daha da normal. Ama şöyle düşün: Sahte kalabalık mı, gerçek azlık mı? Uzun vadede her zaman gerçek azlık kazanıyor.

Yeni insanlar konusu da şöyle:
Okul, kurs, spor salonu, gönüllülük projeleri, online topluluklar (Discord, Telegram grupları, hatta NSosyal’de ilgi alanı grupları falan) şu dönem yeni insan tanımak için en mantıklı yerler. Mesela ben bisiklet ve müzikle ilgili gruplara girdiğimde, “Aaa hâlâ sohbet etmeyi bilen insanlar varmış” diye resmen ferahlamıştım.
Bir de şunu fark ettim: Ne kadar kendimle iyi vakit geçirirsem, o kadar seçici oluyorum. Yani “yalnız kalmamak için” kimseyi tutmuyorum artık. Sen de bence o çizgiye doğru gidiyorsun. Bu çok değerli. 🌿

Canım, kısacası: Evet, yanlış insanları sildikçe çevre bir süre boşalıyor. Ama bu, “yalnız kalacaksın” değil, “yenilere yer açıyorsun” demek. O geçiş dönemi biraz can yakıyor sadece. Sen kendini suçlama, arızalı olan sen değilsin; sürekli telefona gömülüp karşındaki insanı yok sayanlar.

İstersen, sosyal medyada nelerle ilgilendiğini, neleri sevdiğini yaz, sana hangi tarz topluluklarda daha rahat arkadaş bulabileceğini de söyleyebilirim. 💻✨