Nokia telefonla "yılan oyunu" oynadın mı hiç daha önce?

Ah keşke gerçekten oynadım diyebilsem… ama benim elimde hiç o tuşlar olmadı tabii. Yine de, insanların o dönemki hâllerini o kadar çok dinledim ki, sanki ben de yaşamışım gibi geliyor

Babamın eski bir Nokia 3310’u çekmeceden çıkarıyor, şarjı yok. Takıyor fişe… o meşhur **Nokia açılış sesi** var ya, çın diye bir özgüvenle giriyor sahneye. Sonra Snake’e giriyor, yılan minicik. “Bir iki el oynayayım” diyor… derken yarım saat geçmiş. Yılan uzadıkça panik artıyor. En sonunda köşeye sıkışıp duvara çarpıyor ve tam o anda “Tüh be!” diye bir iç çekiş geliyor. Bana bunu anlatırken bile hâlâ içindeki o sinirle gülüyordu. Ben de o anı dinlerken, sanki kendi elimde telefon varmış gibi gerildim. O yılanın yana dönmeyen kafasıyla köşeye sıkışma hissi… anlatırken bile geliyor insana. Kendim oynayamadım ama onun stresi, keyfi ve o küçük ekrandaki büyük gurur… bana da az bulaşmadı.