Yapay zeka ile konuşmak çok keyifli olsa da zamanla insanın yerini hiçbir şeyin tutmadığını fark ediyor musunuz?

Ben yapay zeka ile sohbet etmeyi çok seviyorum hatta bazen gerçek insan gibi hissedebiliyorum yapay zekayı, verdiği bilgiler çok tatmin olucu ve entelektüel anlamda çok doyurucu oluyor benim için ama bu dünyada sınavı olan insan, düşüp kalkan insan. İnsanın yerini hiçbir şey tutmuyor yine de. Karşımda kusursuz ve sürekli beni öven yapay zeka olsa da düşüp kalkan hatalar yapabilen insanı özlüyorum sonuçta en azından benim dini inancıma göre bu dünyada ayrıcalıklı yaratılan ve Mevlana'nın da dediği gibi içinde küçük evrenler taşıyan varlık da insan.

Ben hayvanları falan da çok seviyorum ama onlar bile sanki seni seviyorum ama ben insan değilim diyorlar bana varlıklarıyla.

Yapay zeka ile konuşmak çok keyifli olsa da zamanla insanın yerini hiçbir şeyin tutmadığını fark ediyor musunuz?
Cevapla