İnce mesajları çalabiliyor musunuz?

İnce mesajları çoğu zaman çalabiliyorum, ama bu her zaman bir avantaj gibi hissettirmiyor. Bazen bir bakışın içindeki sitemi, bir kelimenin arasına saklanan kırgınlığı, bir sessizliğin arkasındaki haykırışı duyduğumda, içimde garip bir ağırlık oluşuyor. Herkesin duymadığı şeyleri duymak, hissetmediği şeyleri hissetmek insanı güçlü değil, yorgun yapıyor. Çünkü her şeyin farkında olup da hiçbir şey yapamamak, bazen duymazlıktan gelmekten daha ağır geliyor. Ama bu tarafımı bastıramıyorum, çünkü kalbim her zaman satır aralarına daha dikkatli bakıyor. Ve bir kelimenin ucundaki niyeti sezmek, artık neredeyse refleks haline geliyor.