Neden hoşlandığım, yeni tanıştığım veya normal kız arkadaşlar neden beni Instagram'dan geri takip etmiyor üzülüyorum bu duruma?

Hayatım monoton ilerlemesinden bıktım ne yapabilirim sürekli sevgilisi olanları kıskanmak zorunda mıyım artık belli bir yaşa geldim. Milletten önce artık kendim istiyorum. Ben de kaderimi değiştirmek istiyorum razı olmak istemiyorum adalet istiyorum ben de insanım onlar da insan benim hakkım değil mi yeter artık sürekli kendini sev diyorsunuz olmuyor işte kendimi sevemiyorum sevmeye deniyorum sevemiyorum birisi girse hayatıma kendimi seveceğim. Ailemin sevgisi bana yetmiyor. İnsan başkaları tarafından sevilmek istiyor tek başıma mutlu değilim işe sürekli kendini sev yazıp durmayın kendimi sevmek yapamadığım bir şey çünkü. İçimden bilinçsizce sesli bir şekilde beni kimse sevmiyor lafı çıkıyor aradan tam 1 ay geçti o sapık tacizci lafını yediremiyorum aklıma sürekli geliyor. Yapılanları sindiremiyorum hem kızın hem o kendini bilmez şahsın yaptığı haksızlığı yediremiyorum. Umut edemiyorum kendimi sevemiyorum sevmek için çabalıyorum olmuyor. Mutlu olsam mutlu olmam uzun sürmüyor. Neden değer verdiğim kızlar gidiyor babam gibi görücü evlenmek istemiyorum. Babam'ın kopyası olmak istemiyorum. Kendimi erkek gibi hissetmiyorum. Karşıma çıkanlar Instagram'da bile beni takip etmediler. Her şey yolunda gibi olsa bir yerde kötü bitiyor. Ben onları anlamaya çalışırken beni kimse anlamaya çalışmıyor. Kendimi başka şeylere vermeye çalışıyorum olmuyor. Neden karşıma doğru kişi çıkmıyor? Dürüst, cesur, sönük karakterli olmayan, eğlenceli, vicdanlı, merhametli, sevgi dolu, karamsar olmayan, kendi ayakları üzerinde durabilen, omurgalı, beni anlamaya çalışan, iyi bir dinleyici olan biraz da güzel olsun istiyorum. Ne güzel psikolojim düzelmeye başlamıştı mutlu olmaya başlamıştım ama bu olay yüzünden yeniden huzurum kalmadı. Kafede müşterilerle tanışmaya çalışıyorum tanıştıklarım oluyor 1 gün görüyorum sonra bir daha göremiyorum. Böyle sürekli karşılaşmadan nasıl bağ kuracağız.