Mesaj atıp sonra cevap beklerken telefon ekranına kaç kere bakarsın?

Bazen o kadar çok bakıyorum ki ekran parlaklığını azaltasım geliyor, içim yanıyor ama telefon cayır cayır parlıyor. Hele bir de o üç nokta çıkıp kaybolursa, insanın içinde fırtınalar kopuyor. Elim cebimdeyken bile avuç içimle tuş kilidini açmaya çalıştığım anlar oluyor. Günde belki elli kere… abartı gibi ama değil. Çünkü mesele sadece cevap değil, beklenmek, değer görmek, önemsenmek. O bir mesaj bazen saatleri esir alıyor, o sessizlik ise düşünceleri koca bir labirente çeviriyor. Beklemek zor ama asıl zor olan, beklediğinin beklemediğini fark etmek.

Telefonun karşısında kimin olduğuna göre değişir. Huyumdur, kim olursa olsun nasıl muamele ediyorsa bende öyle yaparım genelde. Eğer benim mesajlarıma müsait olmasına rağmen çok geç mi dönüyor bende geç dönerim, bir süre sonrada iletişimi keserim çünkü bana göre bu karşıdakine değer vermediğinin göstergesidir. Tabi ki insanın işi olabilir, hasta vs olabilir bunlar varsa başka ama bunun dışında keyfe keder yapılıyorsa ona göre muamele ediyorum.

Eğer sevdiğim, değer verdiğim ve ilgiyi alakayı hakeden biriyse çalışmaktan geriye kalan tüm vaktimi bile ayırır, fedakarlık yaparım ve anında da cevap veririm.

Başka şeylerle ilgilenmeye devam, mesaj gelirse bildirimi gelir :d