Sevgilisi olan bir erkek, Instagram profilinde neden biyografiye şehir yazar?

@azzzzosh kadınların sevgi dediği şey çocukluk travması. En dürüst kadın bile aslında başka bir sürü erkekle konuşur deneyerek aşkı öğrenmeye çalışır. Halbuki aşk böyle bir şey değildir. Kadin başka erkeklerle konuşmayinca bu sefer de içindeki erkek nefretini kusuyor zamanla, erkeği alttan alta ezmeye çalışıyor, kadının istediği şey erkeği manipüle etmek, sevmek ve östrojen pek birbirini tamamlayan şeyler değil. Asagilamak için demiyorum da kadın cinsi erkek gibi düz dusunemedigi için sanırım erkeği sevmiyor. Hani annesi sever denir erkeği ama bence o da yanlış.

Eğer kadın gerçekten sevse çocuğunda travma birakmazdi. Hepimizin annesi erkeğe de kötü bir çocukluk yaşattı.

@azzzzosh erkek de kötü. Erkeğe iyi demedim. Aslında çok derin şeyler insanı sıkıyor. Ben çok roman okurum derin derin düşünürüm ve ben de sıkılıyorum açıkçası.

İlişki dediğin şey saçma zaten. Herkes rol yapıyor kimse mutlu değil.

Kadın da haklı erkekler birbirinin aynısı, beyni alışıyor ve dopamin uretemiyor benzer adama karşı. Erkek de bir şekilde güzelliğe yoneliyor. Ama aşk o kadar kutsal bir şey değil.

Ben insanın aşık olmaya değil de aşkı yuceltmeye daha çok layık olduğuna inanıyorum. Yani kavuşmadan vs. Daha başka şeylere aşk duymaliyiz gibi. Yani doğaya huzura müziğe sanata. Mesela gecmisteki filozofların yazdığı kitaplara, çünkü biriyle oturmak sıradan bir şey, biriyle sohbet etmek sıradan bir şey ama mesela davincinin 15. Yy da yazdığı bir kitabı okumak bizi hayal dünyasına götürüyor.

Kadınlardan nefret etmiyorum. Öfkem var ama kadın da erkeğin hayal edemeyecegi bir travma ile büyüyor bunu hissediyorum, çünkü ben de travmanin ne demek olduğunu, ne kadar zor asildigini, benim halen bazı travmaları asamadigimi görüyorum.

Kadınların sevebilmesi için bence bir 100-150 sene daha devirmeliyiz. Çünkü kadınların erkeklerin ilgisinden sıyrılıp artık yalnız kalmaya başladığı bir zamandayiz. Bu da kadının özgüvenini yukseltecek. Kendiyle mutlu olabilmeyi öğrenecekler. Buna inanıyorum. Biz biraz da toplumsal düşünüyoruz.

150 sene sonra sevgi bizim için daha kıymetli bir şey olacak ve daha bilinçle kararlar verecegiz belki de. Şimdi maymun iştahlı olduğumuz bir zamandayiz ve bunun bizi tatmin etmediğini gorecegiz ve yine fabrika ayarlarımiza döneriz belki.