Ben kapalıyım ama?

Instagramda bambaşka biriyim. Adım, tipim, kişiliğim orada bambaşka. Mesela orada saçım açık. Fake bi hesap açtım içimde kalan ne varsa orada yaşıyorum. Küçük yaşta ailemin isteğiyle evlendim (şiddet, hakaret, ilgisizlik, cinsel yönden yetememesi her açıdan kusurlu biri) , ve yine onların isteğiyle kapanmıştım küçük yaşta. Zaten kendileri çok ama çok baskıcı tiplerdi, evlendiğim aile onlardan daha beter. Kısıtlanmak kendi adıma karar alamamak beni böyle birine dönüştürdü. En kötüsü de gram vicdan azabı çekmiyorum. Açık halim gerçek beni daha çok yansıtıyor. 20 30 kişiyle falan takipleşiyorum öyle fazla takipçim yok. Onlardan iltifat duymak bana kendimi özel hissettiriyor. Bu yaptığım şey yanlış ama, sanki hayat beni buna mecbur bıraktı diyip yaşayamadığım her şeyi öç alır gibi yaşamak istiyorum bu benim hakkım diye söke söke almak, kendi mutluluğum için yaşamak istiyorum. Başkalarını memnun etmek için yaşamaktan çok yoruldum.