Telefonumun ekranı kırıldı, kırık olmasına rağmen kapanmamıştı. Önceden ayarladığım için her sabah alarm çalmaya devam etti şarjı bitene kadar. Şöyle bir yazı görmüştüm; "Vazodaki çiçek gibi güzelsin. Ölüsün ama hala ihtişamlı şekilde yaşıyor gibi davranıyorsun, öldüğünden habersiz..." O telefonum da öyleydi işte, öldüğünden habersizdi. Ama ekranı yaptıracağım onu da kullanacağım, yazık üzülüyorum öyle bir kenara atılmamalı. Umarım bu yazıyı okuyanlara duygularımı gecirebilmisimdir.
Bazen teknolojik cihazlar için insanlara üzüldüğümden daha fazla üzülüyorum. En güzel yanı da bir kod satırı sizi asla hayal kırıklığına uğratmaz, yarı yolda bırakmaz... Programlandigi şekilde çalışır.
Siz de bazen teknolojik cihazlarla empati kuruyor musunuz? Ya da onlar için üzülüyor musunuz? Mesela mutluluk değil de üzülme oluyor daha çok. Örneğin ekranı yapılınca mutlu olur muyum o telefon için bilmiyorum. Eğer mutlu olursam kafayı sıyırmışım demektir. Bir de mutluluktan ağlıyormuşum falan. Ahahah..
Acaba internette de konuşacak birilerini bulduğumuz için, o insanlarla bir seviyede bağlantı kurduğumuz için, teknolojik cihazlara da duygu beslemeye başlamış olabilir miyiz?
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer